Comments on the Editorial of “Machine Learning For Science and Society” issue

For whatever reason, I am more fascinated by the applied aspects of any research and Machine Learning (ML) is not an exception. While I use machine learning approaches in my work and studied basics during my masters (.. and on and off during my PhD now), I never found much information on what happens to all the hundreds of new algorithms proposed every year. How many of them actually get used by non-ML researchers working on some other problem? How many of them get used by others who want to solve some real-world problems?

I attended the Machine learning summer school in 2013, where, for two weeks, I was fortunate enough to listen to some of the best researchers in the field speak about ML in general and their work in particular. However, I got a feeling that the community is not so keen on a reality check about the applicability of these algorithms. So, basically, the questions remained.

Machine learning that matters” (Kiri Wagstaff, 2012) is an article I keep thinking about whenever this sort of discussion comes up with fellow grad-students. (My thoughts on it here). In the past few days, there have been a lot of short online/offline discussions about how an effort to do more evaluation on real-world scenarios/datasets is perceived by reviewers in various academic conferences (disclaimer: these discussions are not exclusively about ML but some of the people in these discussions happen to be grad-students working in ML).
We, with our own shortcomings and limitations drew some conclusions (which are not of interest to anyone perhaps) and I was reminded of another inspiring article that I thought about several times in the past few months.

The Article: Machine learning for science and society (Editorial)
Authors: Cynthia Rudin and Kiri L. Wagstaff
Details: Machine Learning (2014) 95:1–9
Url here

This article is an editorial for a special issue of Machine Learning Journal called “Machine Learning For Science and Society“. The issue is a collection of research papers that tackle some real life problems ranging from water pipe condition assessment to online-advertising through ML based approaches. While I did not go through all the papers in this edition yet, I think the editorial is worth a read to any person having a remote curiosity about the phrase “Machine Learning”.

It discusses the issues that arise when you decide to study the real-life impact of ML- What exactly counts as evaluation from the applied perspective? How much of this evaluation differs based on the application domain? How do domain experts see ML – do they look for a great model or a good model that is interpretable? How does the ML community see such research? What is ML good for? What is the need for this special focused issue at all? etc.,

I will not go on and on like this, but I would like to quote a few things from the paper, hoping its not a copyright violation.

The abstract:

“The special issue on “Machine Learning for Science and Society” showcases machine learning work with influence on our current and future society. These papers addressseveral key problems such as how we perform repairs on critical infrastructure, how we predict severe weather and aviation turbulence, how we conduct tax audits, whether we can detect privacy breaches in access to healthcare data, and how we link individuals across census data sets for new insights into population changes. In this introduction, we discuss the need for such a special issue within the context of our field and its relationship to the broader world. In the era of “big data,” there is a need for machine learning to address important large-scale applied problems, yet it is difficult to find top venues in machine learning where such work is encouraged. We discuss the ramifications of this contradictory situation and encourage further discussion on the best strategy that we as a field may adopt. We also summarize key lessons learned from individual papers in the special issue so that the community as a whole can benefit.”

Then, the four points starting from: “If applied research is not considered publishable in top ML venues, our field faces the following disadvantages:”

1. “We lose the flow of applied problems necessary for stimulating relevant theoretical work ….”
2. “We further exacerbate the gap between theoretical work and practice. …”
3. “We may prevent truly new applications of ML to be published in top venues at all (ML or not). …”
4. “We strongly discourage applied research by machine learning professionals. … “

(Read the relevant section in the paper for details.)

The paragraph that followed, where examples of a few applications of ML were mentioned:

“The editors of this special issue have worked on both theoretical and applied topics, where the applied topics between us include criminology (Wang et al. 2013), crop yield prediction (Wagstaff et al. 2008), the energy grid (Rudin et al. 2010, 2012), healthcare (Letham et al. 2013b; McCormick et al. 2012), information retrieval (Letham et al. 2013a), interpretable models (Letham et al. 2013b; McCormick et al. 2012; Ustun et al. 2013), robotic space exploration (Castano et al. 2007; Wagstaff and Bornstein 2009; Wagstaff et al. 2013b), and scientific discovery (Wagstaff et al. 2013a).”

Last, but not the least, the comments on inter-disciplinary research just had such an amount of resounding truth in them that I put the quote up in my room and a few others did the same in the inter-disciplinary grad school I am a part of. :-)

“..for a true interdisciplinary collaboration, both sides need to understand each other’s specialized terminology and together develop the definition of success for the project. We ourselves must be willing to acquire at least apprentice-level expertise in the domain at hand to develop the data and knowledge discovery process necessary for achieving success. ”

This has been one of those articles which I thought about again and again… kept recommending to people working in areas as diverse as psychology, sociology, computer science etc., to people who are not into academic research at all! :-) (I wonder what these people think of me for sending the “seemingly unrelated” article to read though.)

*****
P.S.: It so happens that an ML article inspired me to write this post. But, on a personal front, the questions posed in the first paragraph remain the same even for my own field of research – Computational Linguistics and perhaps to any other field too.

P.S. 2: This does not mean I have some fantastic solution to solve the dilemmas of all senior researchers and grad students who are into inter-disciplinary and/or applied research and at the same time don’t want to perish since they can’t publish in the conferences/journals of their main field.

Published in: on July 8, 2014 at 3:15 pm  Leave a Comment  

నిశ్యాలోచనాపథం-31

(30వ భాగం ఇక్కడ)
***
జీవితం, కాలం, మరణం, ప్రేమా – నలుగురూ ఒక నాలుగు రోడ్ల కూడలిలో కలిసి వాళ్ళవాళ్ళ చేతుల్లో ఉన్న శక్తి వల్ల వాళ్ళు మనుషుల జీవితాల్తో ఎలా ఆడుకుంటున్నారో చర్చించుకుంటూ – ట్రేడ్ సీక్రెట్లు పంచుకుంటూ ఉండగా, నేను, నిశి కూడలిలోని విగ్రహంలోపల ఉన్న రహస్య గదిలో కూర్చుని వినడం మొదలుపెట్టాము. అది జరిగి ఏడాదైంది. ఇన్నాళ్ళైనా ఆనాడు అంతా కలిసి నన్ను మోసం చేసిన వైనం ఇంకా కళ్ళకు కట్టినట్లు ఉంది.

నేనేదో మనుషుల పాలిటి సాడిస్టులైన వీళ్ళ రహస్యాలన్నీ వినేసి గుర్తు పెట్టేసుకుని ఈ పీడకలలాంటి సగం నిజం లాంటి అబద్దపు అనుభవం నుండి బయటపడ్డాక యావత్ మానవకోటికి జ్ఞానోదయం గావించి ఆ తరువాత ఏదో ఒక -మయి అమ్మ గా స్థిరపడిపోదామనుకున్నాను. దాని వల్ల నా తోటి మానవులకి ఏదన్నా చేసానన్న తృప్తి, నాకు జీవన భృతి – రెండూ కలుగుతాయని ఆశించాను. ప్రస్తుతపు అస్తిత్వ విచికిత్సలను దాటుకుని తరువాతి స్థాయిలో కొత్త సమస్యలను కౌగిలించుకోవచ్చనీ, మాస్లో పిరమిడ్ లో ఓ మెట్టు ఎగబాకవచ్చనీ… ఇలా ఎన్నో కలలు కన్నాను. అయితే, అక్కడ జరిగినది ఇంకొకటి. అవమానభారంతో ఇన్నాళ్ళు పెదవి విప్పలేదు కానీ, ఆలోచించగా, వీళ్ళకి జాలీ, దయా వంటివి ఉంటాయని నమ్మే నా లాంటి అమాయకులకి ఒక గుణపాఠం అవుతుందని ఈ అనుభవాన్ని అందరికీ చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

ఆవేళ వాళ్ళేం మాట్లాడుకున్నారో, అక్కడేం జరిగిందో నాకు తెలియదు. వాళ్ళు స్టేటస్ రిపోర్ట్ అయిపోయి ట్రేడ్ సీక్రెట్ ఎక్స్చేంగ్ ప్రోగ్రాం మొదలుపెట్టే వేళకి నా మది గతి తప్పడం మొదలైంది. కొన్ని క్షణాలలోనే బ్లాక్ అవుట్. నేను కాసేపటికి తల పట్టుకు లేచేసరికి నేనేదో చెట్టుకింద ఉన్నాను. నా పక్కనే నిశి కూర్చుని మొక్కజొన్న కంకి మీద ఉన్న గింజలని గిల్లుతూ ఎదురుగ్గా ఉన్న కొండవైపుకు చూస్తూ ఉంది. నేను లేస్తూ ఉండగా చేతులూ కాళ్ళు నొప్పెట్టి సన్నగా మూలిగాను. ఆ అలికిడి విని నా వైపుకి తిరిగింది. నిశి బట్టలన్నీ దుమ్ము పట్టి ఉన్నాయి. చేతులు గీసుకుపోయి ఉన్నాయి. నేను నిశి ని ఏదో అడగబోయి నా బట్టలు కూడా అలాగే ఉన్నాయని, నేనూ దెబ్బలతో ఉన్నానని గమనించాను.

నేను నోరు విప్పి “ఏం జరిగింది?” అనేలోగా నిశే నోరు విప్పింది – “ఏదో, కాలం కనికరించబట్టి బ్రతికి బట్టకట్టాము” అంది “కాలం” అన్న పదాన్ని వత్తి పలికి, కొండ పైని శూన్యం వైపుకి తలతిప్పుతూ. అప్పుడే గమనించాను – మా వెనుక సముద్రం ఉందని. “మనం అసలు ఎక్కడున్నాము? ఏం జరిగింది?” అన్నాను నాలుగు దిక్కులా కలయజూస్తూ. దిఙ్మండలములో పేద్ద కొండా, సముద్రము తప్ప ఏం కనబడ్డం లేదు. మేము కొండ పాదాల వద్ద, సముద్రుడి దయమీద ఆధారపడి ఉన్నామని అర్థమైంది.
“మధ్యమధ్యలో ఆపి నసపెట్టకుండా ఉంటానంటే చెబుతాను. నోర్మూసుకుని విను.”
“సరే, కానీ …” అని నిట్టూర్చాను.
“”నిన్న మనం దాక్కున్న విగ్రహం బద్దలైంది. దానితో మనం ఎగిరి బయటకు పడ్డాము. బద్దలైన శబ్దానికే నీకు తెలివి తప్పింది. మరణం మనల్ని చూసి ఉత్సాహంతో ముందుకు రాబోతూ ఉండగా జీవితం అడ్డుపడ్డాడు. ప్రేమ కాలం వైపుకు చూసి సైగ చేయగా, కా.పు. మనిద్దరినీ కాపాడాడు. నాకేమో ఆ ప్రమాదంలో కొంచెం దెబ్బలు తగిలాయి. నీకు దెబ్బలూ తగిలాయి, తెలివీ తప్పింది. దానితో, కా.పు. మనల్ని తన బండి మీద ఎక్కించుకున్నాడు – ఇంటి దగ్గర దిగబెడతానని…”
“ఇల్లా? ఎవరిల్లు?? ఎవరికుంది ఇల్లు?” అన్నాన్నేను ఆశ్చర్యంగా. వీళ్ళకంతా ఇళ్ళూ, సంసారాలు ఉంటాయన్న ఆలోచనే ఎప్పుడూ రాలేదు నాకు.
“వెధవ ప్రశ్నలు వేయొద్దని చెప్పానా? ఇదా మనకి ముఖ్యం ఇపుడు?
“సారీ…. కానివ్వు. తర్వాతేమైంది?”
“బాగా వివరంగా చెప్పాలంటే అవ్వదు – లవర్స్ అన్నాక లక్ష ప్రైవేటు సంభాషణలుంటాయి. నీకు స్పృహ లేదు కనుక మేము బైక్ మీద దూసుకెళ్తూ ముచ్చటించుకున్నాము.”
“నాకు స్పృహ ఉంటే మట్టుకు మీరాగుతారా ఏమిటి?” అనుకున్నాను నేను గతంలో చూసిన సీన్లు గుర్తు తెచ్చుకుంటూ. పైకి అంటే ఎక్కడ కథ ఆపేస్తుందో అని పెదవి విప్పలేదు.
“ముచ్చట్లలో మాటా మాటా వచ్చింది. నాక్కోపం వచ్చి కిందకి దూకేశా…”
“దూకేశావా?????” అన్నాన్నేను… షాక్ ని అణుచుకోలేక.
“ఆ..అందుకే ఈ దెబ్బలూ, దుమ్మూ మనిద్దరికి”
“వాట్….నువు దూకడం కాక నన్నూ లాగేశావా?”
“ఈ నిశి నేస్తాలని కష్టకాలంలో ఒంటరిగా వదిలిపెట్టదు.” – గంభీరంగా అన్నది.
“నీ మొహం కాదూ??” అని అరిచాను నేను.
“కాలంతో కొట్టుకుపోకుండా నిన్ను కాపాడాను. ఊరికే అరవకు.” అనింది ఎటో చూస్తూ.
“నన్నో, కా.పు. నో అనుమానించి నన్ను కూడా తనతో లాగేసిందా?” అని సందేహం కలిగింది కానీ, పైకి అనే సాహసం చేయలేకపోయాను. నాకు ఈతరాదు. పక్కనే సముద్రం ఉంది మరి. అంత వేగంగా దూసుకుపోతున్న బైకు నుండి దూకిన మనిషి ఇంకో మనిషిని సముద్రంలోకి తోయడానికి ఆలోచిస్తుందా ఏమిటి?
నేనేమీ మాట్లాడకపోవడంతో మళ్ళీ తనే – “అలా దూకాక పడ్డం పడ్డం ఈ కొండ కిందకి పడ్డాము. ఆకలేసి కా.పు. బ్యాగు నుండి నొక్కేసిన మొక్కజొన్న తింటున్నా” ఏదో అదో పెద్ద విషయం కాదన్నంత తాపీగా అన్నది.

“అసలా విగ్రహం ఎందుకు బద్దలైంది?” ఇంకా తదేకంగా కొండపైకే చూస్తున్న నిశిని అడిగాను.
“బద్దలు కొట్టారు”
“ఎవరు? ఎలా?”
“జీవితం మనకి కాలం చెల్లించాలని కంకణం కట్టాడు. కా.పు వైపుకి జాలిగా చూసి ప్రేమ తల తిప్పుకున్నాడు. మరణం జేబులోంచి బాంబులు తీసి విగ్రహం మొహాన కొట్టాడు” – మళ్ళీ ఎక్కడో ఏ ఇరాక్ లోనో, ఇస్టోనియాలోనో ఎవరికో జరిగిన కథ అన్నట్లు చెప్పింది నిశి.
“ఇదంతా నేను విగ్రహంలోపల స్క్రీన్ లోంచి చూశాను” అన్నది మళ్ళీ తనే.
“అసలు వాళ్ళకెందుకు ఆ బుద్ధి పుట్టింది?”
“ఆ సృష్టి రహస్యాలు నీకు తెలియడం వాళ్ళకి ఇష్టం లేదు.”
“అసలు మనం ఇక్కడ ఉన్నట్లు వాళ్ళకి తెలియదు కదా?”
“తెలుసు కదా…” అని నిశి తలవంచుకుంది.
“ఎలా?”
“నేనే ఎస్సెమ్మెస్ చేశాను జీవితానికి” -నిశి ఆర్య-2 లో ఆర్య కి అమ్మమ్మ అని అర్థమైంది నాకు.
“నువ్వా? నీకేమైనా పిచ్చా? నా సంగతి సరే, నీక్కూడా ప్రమాదమే కదా!”
“మా రహస్యాలు మాలోనే ఉండడం కోసం నేను సమిధనవ్వాలనుకున్నాను.”
ఈవిడొక జిహాదీ మరి! అనుకుంటూ “మరెందుకు నన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్ళావసలు?” అని అడిగాను.
“ముందు నిన్ను మాలో కలుపుకుందామనే తీసుకెళ్ళా కానీ, మనసు మార్చుకున్నా తరువాత”
“మరి వాళ్ళు విగ్రహం బద్దలు కొట్టాలనుకోడం ఇదంతా నాకెందుకు తెలియలేదు?”
“అప్పటికే నీ తలపైన కొట్టి నీ స్పృహ పోగొట్టాను”
“ఆహ, ఎంత గొప్ప స్నేహం!” అన్నాను. అంతకంటే ఏమనగలను ఇదంతా విన్నాక?
“మొత్తానికైతే అందరూ కలిసి నాతో ఆడుకున్నారనమాట. నువ్వైతే నయవంచన చేసేందుకు కూడా వెనుకాడలేదు” అని కసిగా మనసులో అనుకున్నాను, పైకి అనే ధైర్యం లేక. చెప్పా కదా – నాకీత రాదు.
నిశి ఏం మాట్లాడలేదు.

అలా కొండవైపుకి చూస్తూ ఉంది.
“ఏమిటి అస్తమానం కొండపైకి చూస్తున్నావు? ఏముందక్కడ?”
“కా.పు. వస్తాడేమో నని…” నసిగింది నిశి.
“అంత మిస్సవుతూంటే ఎందుకు దూకేశావు?” నిశి తలదించుకుంది.
“అయినా, విగ్రహం బద్దలు కొట్టి మనల్ని లేపేద్దాం అనుకున్నాక మళ్ళీ ఎందుకు రక్షించారు?” మళ్ళీ అడిగాను.
“కా.పు. మనసులో …” అని నిశి ఏదో చెప్పబోతూండగా ఆమె మొబైల్ తళుక్కుమనింది.
(సశేషం)
***
(ఈసారి ఏడాది తరువాత మళ్ళీ ఇది కొనసాగించడానికి ప్రేరణ – స్వీడిష్ రచయిత Jonas Jonasson రాసిన నవలలు.)

Published in: on July 6, 2014 at 1:09 pm  Comments (1)  
Tags:

గణాంకాన్వేషణ

అది Statistical Exploration అన్న దానికి నేను పెట్టుకున్న తెలుగు పేరు లెండి.

కొన్ని రోజుల క్రితం నాకు, నాకు తెలిసిన పెద్దాయన ఒకరికి మధ్య ఒక సంభాషణ జరిగింది. సారాంశం ఏమిటంటే – “పుస్తకం.నెట్ లో నాకు విశ్వనాథ రచనలు తప్ప ఏం కనబడ్డం లేదు. వెబ్సైటు చూడ్డం మానేద్దామనుకుంటున్నాను. అంత అభిమానం ఉంటే ఒక విశ్వనాథ వెబ్సైటు పెట్టుకొండి, మాబోంట్లను వదిలేయండి” అని.

అప్పుడు నేను – “పుస్తకం.నెట్ పాఠకుల వ్యాసాలతో నడిచే వెబ్సైటు. నేను గానీ ఇతర నిర్వహకులు కానీ మొత్తం కంటెంట్ సృష్టించము. వైవిధ్యం కావాలంటే అందరూ భిన్న రకాల పుస్తకాల గురించి రాస్తే తప్ప రాదు” అని చెప్పాను. ఆ తరువాత ఇంకాసేపు ఈ విషయం మీద చర్చించుకున్నాక ఆ సంభాషణ ముగిసింది. కానీ, ఆ వ్యాఖ్య నా మది తొలుస్తూనే ఉంది. కొంచెం సమయం చిక్కడంతో ఇవ్వాళ: గత కొన్ని నెలలుగా వారానికి మూణ్ణాలుగు వ్యాసాలు కనీసం ఉంటున్నాయి, ఇందులో విశ్వనాథ రచనల పైన వచ్చినవి ఎన్ని? అన్న సందేహం కలిగి గణాంకాలను చూశాను కాసేపు. నేను కనుక్కున సంగతులు ఇవి: (మరీ కాకిలెక్కలు కావు కానీ, అలాగని విశేష గణాంక పటిమ కూడా చూపలేదు)

ఇప్పటిదాకా 1485 పోస్టులు (2009 జనవరి ఒకటో తేదీ నుండి) వస్తే, అందులో 148 పోస్టులు 2014 జనవరి 1 నుండి వచ్చినవి. ఇది 27వ వారం ఈ ఏడాది లో. అంటే, దాదాపుగా వారానికి 5.5 టపాలు అనమాట. అందులో ప్రతి వారమూ ఒకటి వీక్షణం. నాకు గుర్తున్నంతవరకూ పూర్ణిమ ప్రతి వారమూ ఒక పుస్తకం గురించి పరిచయం రాసింది. ఇవి ఆంగ్ల, హిందీ, ఉర్దూ భాషల్లో రాయబడ్డ పుస్తకాలు, అనువాదాలు. శ్రీశ్రీ అనంతం పై రాసినది ఒక్కటే తెలుగు పుస్తకం గురించి. భారత ఉపఖండపు, విదేశీ రచయితలు ఉన్నారు ఈ వ్యాసాల్లో ప్రస్తావించబడ్డ వారిలో. నేను గమనించినంతలో ఈ పరిచయాల్లో ప్రస్తావించబడ్డ రచయితలు రాసిన భాషలు: ఇంగ్లీషు, హిందీ, ఉర్దూ, పోర్చుగీసు, హిబ్రూ, రష్యన్, స్వీడిష్, టర్కిష్, నార్వేజియన్, ఫ్రెంచి, చెక్ భాషలు (వివరాలకు పూర్ణిమ వ్యాసాలన్నీ ఈ లంకెలో చూడవచ్చు).

సరే, 148 లో ఒక 27 పూర్ణిమవి, ఒక 27 వీక్షణం వీ అయ్యాయా… విశ్వనాథ వారి గురించి వచ్చిన టపాలు 20. అందులో, శ్రీవల్లీ రాధిక గారు పురాణ వైర గ్రంథమాల గురించి వరుసగా 12 వారాలు రాసిన పరిచయాలు కూడా ఉన్నాయి. ఇక తక్కిన ఎనిమిదిలో ఆరు హేలీ రాసినవి, ఒకటి ఆంగ్లంలో సి.ఎస్.రావు గారు రాసిన Sri Viswanatha as a Short Story Writer వ్యాసం, మరొకటి యద్దనపూడి కామేశ్వరి గారి 2011 వ్యాసానికి పునర్ముద్రణ. సరే, మొత్తానికి 27 వారాలకి 20 వ్యాసాలు – అంటే వారానికి ఒక వ్యాసం కన్నా తక్కువ. ఇంకా డెబ్భై పై చిలుకు వ్యాసాలు, ప్రకటనలు వగైరాలున్నాయి.

సరే, కాస్త ఏవన్నా వైవిధ్యం ఉందేమో చూద్దాము అని ఖజానా పేజీ తెరిచి నెలవారీగా చూడ్డం మొదలుపెట్టాను. నేను చూసినంతలో నెలకి కొన్ని టపాల లంకెలు కింద జతచేస్తున్నాను. ఇవి మట్టుకే వైవిధ్య భరితమైనవని కాదు. అన్నీ లిస్టు చేయలేను కనుక, నెలలో వచ్చిన వ్యాసాల్లో వైవిధ్యం చూపడానికి నేను పక్షపాతాలు అవీ లేవనుకుంటూ ఎంపిక చేసినవి ఇవి:

జనవరి 2014:
* తిరుమల: రవీందర రెడ్డి ఛాయాచిత్ర సంకలనం గురించి జంపాల చౌదరి గారి వ్యాసం
* అంధా యుగ్ -ధరం వీర్ భారతి రాసిన హిందీ నాటకం గురించి పూర్ణిమ వ్యాసం
* Devil on the cross – కెన్యాకు చెందిన Ngũgĩ wa Thiong’o అన్న రచయిత గికుయు భాషలో రాసిన పుస్తకానికి ఆంగ్లానువాదం గురించి హేలీ వ్యాసం
* 2013 లో చదివిన పుస్తకాల జాబితాను పంచుకుంటూ ఐదుగురు వ్యక్తులు (ఇందులో ఒక స్కూల్లో చదువుకునే అమ్మాయి కూడా ఉంది) రాసిన వ్యాసాలు.

ఫిబ్రవరి 2014
* కవి, రచయిత గుల్జార్ రచనల గురించి – పూర్ణిమ, తృష్ణ, నాగిని గార్ల వ్యాసాలు
* The 11 pictures of time: The physics, philosophy and politics of time beliefs అన్న పుస్తకం గురించి హేలీ వ్యాసం
* జాక్ లండన్ ఆంగ్ల నవలలు “The call of the wild”, “White Fang” గురించి రానారె వ్యాసాలు

మార్చి 2014
* జీవీ కృష్ణారావు నవల కీలుబొమ్మలు గురించి ఆంగ్లంలో జీ.ఆర్.కె. మూర్తి వ్యాసం
* జగదీశ్ నాగవివేక్ పిచిక ఫొటో పోస్టులు
* అరిపిరాల సత్యప్రసాద్ కథల గురించి కొల్లూరి సోమశంకర్ వ్యాసం
* ఒక స్వీడిష్ సినిమా వెండితెర నవల పుస్తకం గురించి నేను రాసిన వ్యాసం (వైవిధ్యం ఉందని చూపడానికి ఇస్తున్న లంకె కానీ, సోత్కర్షకు కు కాదని గమనించగలరు)

ఏప్రిల్ 2014:
* రాణి శివశంకరశర్మ “గ్రహాంతర వాసి” పై హేలీ వ్యాసం (ఈ పుస్తకం మీద అంతర్జాలంలో అది ప్రచురించబడేనాటికైతే నాకే సమీక్షా కనబడలేదు)
* వోల్గా “రాజకియ కథలు” పై రాగమంజరి గారి వ్యాసం
* “కొల్లబోయిన పల్లె” కథాసంపుటి పై రవి గారి వ్యాసం
* Things fall apart అన్న ప్రముఖ నైజీరియన్ ఆంగ్ల నవల గురించి రానారె వ్యాసం

మే 2014:
* హెన్రిక్ ఇబ్సెన్ నార్వేజియన్ నాటకాల ఆంగ్లానువాదాల గురించి రెండు వ్యాసాలు
* ఇస్మత్ చుగ్తాయ్ రచన గురించి వ్యాసం
* డక్కలి జాంబ పురాణం గురించి వ్యాసం
* ఆంగ్ల, ఆంగ్లానువాదంలో వచ్చిన కొన్ని నవలల పరిచయాలు
(నవల, నాటకం, వ్యాసం, ఆత్మకథ – ఇక్కడే నాలుగు తరహాల పుస్తకాల ఉదాహరణలు ఉన్నాయి!)

జూన్ 2014:
సంఖ్యా పరంగా వ్యాసాలు తక్కిన నెలలతో పోలిస్తే తక్కువే అయినా, ఒక తెలుగు నవల, ఒక చెక్ నవలకు ఆంగ్లానువాదం, ఒక memoir ఇలా వ్యాసాలు వచ్చాయి (అదే, మూడు విశ్వనాథ వ్యాసాలు కాకుండా!)

అదనమాట. మొత్తానికి ఒకే వ్యక్తి రచనలపైన ఆరు నెలల్లో ఇరవై వ్యాసాలు రావడం అద్భుతమైన విషయం గా తోస్తుంది నాకు. ఏదో ప్రతి రెండు వ్యాసాలకి ఒకటి విశ్వనాథ వ్యాసం ఉంటే – ఇది విశ్వనాథ మోనోపొలీ అనుకోవచ్చు. కానీ, ఇక్కడ ఏడెనిమిది వ్యాసాలకి ఒక విశ్వనాథ వ్యాసం కనుక అంత ఖంగారు పడక్కర్లేదేమో అనిపిస్తోంది. అందునా, 2009 నుండి చూస్తే మొత్తం దాదాపు నలభై విశ్వనాథ వ్యాసాలుంటే, 1400 పై చిలుకు ఇతర వ్యాసాలున్నాయి – వెబ్సైటులో పాత వ్యాసాలు కూడా ఉన్నాయి కద చదువుకోడానికి!! ;)

అలాగ, ఇతరుల సంగతేమో కాని, ఈ టపా రాసినందువల్ల నాకు పుస్తకం లో ఎన్ని మంచి వ్యాసాలొస్తున్నాయో, ఎంత వైవిధ్య భరితమైనవి ఉన్నాయో తల్చుకుని ఆనందించే అవకాశం కలిగింది.

అప్పుడప్పుడు –
1) పుస్తకంలో పూర్ణిమ, సౌమ్య తప్ప ఎవరూ రాయరు
2) పుస్తకంలో వ్యాఖ్యలు కూడా వాళ్ళే రాసుకుంటూ ఉంటారు
3) పుస్తకం విశ్వనాథ భజనమందిరం
4) (ఇంకాస్త ముందుకెళ్ళి) పుస్తకం వాళ్ళు మైనార్టీ కులాలను, మతాలను వేధిస్తారు
5) పుస్తకం వాళ్ళని ఎవళ్ళో ఏదో అన్నారని జైల్లో వేశారు
– ఇలాంటివి అంటూంటే, నేను గమనించని కొన్ని సంగతులు నాకు తెలుస్తూ ఉంటాయనమాట.

పుస్తకం చదువరులకు, రచయితలకు, శ్రేయోభిలాషులకు, అభిమానులకు-ద్వేషులకు, అనుమానించేవారికి, అవమానించేవారికి -అందరికీ ధన్యవాదాలు.
సర్వేజనా సుఖినో భవంతు.

Published in: on July 5, 2014 at 12:01 pm  Comments (3)  

ఉన్నమాటదీ, ఇంకోమాటెలా అంటామూ?

X: “ఏమిటి అస్తమానం చిరాగ్గానే ఉంటుంది? అస్తమానం ఫ్రస్ట్రేషన్ ఎందుకు? ఇదేమన్నా జబ్బా?” అని అనిపిస్తూంటుంది అప్పుడప్పుడు.”
Y: “ఎందుకంటావు?”
X: “కారణాలనేకం – పీ.హెచ్.డీ కావొచ్చు, ఉత్తినే-జీవితం గురించి కావొచ్చు, సినిమా చూళ్ళేదని కావొచ్చు, కాఫీ బాలేదని కావొచ్చు, అమ్మ ఫోన్ ఎత్తలేదని కావొచ్చు, కొలీగ్ మరీ స్నేహంగా ఉండాలని చూడ్డం వల్ల కావొచ్చు – ఇలా కారణం ఏదైనా “అబ్బే, ఇంక వేస్ట్ జీవితం” అన్న ఫ్రస్ట్రేషన్ కామన్ అనమాట. అప్పుడింక మనసులో అదే తొలిచేస్తూంటుంది కనుక గోడు వెళ్ళబోసుకుంటూ ఉంటాను కొందరు నీలాంటి chosen peopleతో. వెళ్ళబోసుకున్నాక మళ్ళీ సందేహం, “ఎందుకెప్పుడూ ఏడుస్తూ ఉంటాను?” అని.
Y: “చూడు ఎక్స్….”
…అంటూండగా, వాళ్ళిద్దరి మధ్యలోకి మనసు అన్యాక్రాంతమై, తనువు ఐపాడ్ కంకితమిచ్చి రోడ్డు మీద నడుస్తున్న నేను వెళ్ళాను.

గుణ్ణం గంగరాజు గారు నాతో రమణ గారు ఇట్లు చెప్పిరి అంటూ ఇలా అంటూన్నారు:

“…ఇలా దరిద్రాన్ని ఉతికి ఆరవేసి గొప్పలు చెప్పుకుని కొంతమంది బ్రతికేస్తున్నారని కొంటె కోణంగులు కొందరు కాలంస్ కొద్దీ కోప్పడుతున్నారు. మరి మొన్న చిరంజీవి ప్రజారాజ్యం పార్టీ పెడుతూ, ‘నాకు గంజీ తెలుసు, బెంజీ తెలుసు’ అని తన కష్టసుఖాలు చెప్పుకున్నాడు”. ఎవరికేది ఉంటే అదే ఆరేసుకుంటారు. రిక్షా వాడు సిల్కు చొక్కా ఆరేసుకోలేడు. సిల్కు వాడు చిరుగు చొక్కా ఆరేసుకోలేడు. వేటూరి అన్నట్లు, అలా లేనివి ఆరేసుకుంటే‌ పారేసుకునేవి పరువు మర్యాదలే.”

(కోతికమ్మచ్చి మొదటి భాగం ఆడియో బుక్ లో పన్నెండో ఎపిసోడ్)

ఆ మాటలు విన్న పిదప ఎక్స్ మొహం మీద చిరునవ్వు, వై మొహం మీద “హమ్మయ్య. బ్రతికిపోయా!” అన్న నిట్టూర్పూ కనబడ్డాయి. పిమ్మటి ఇద్దరి చేతులూ నా చేతులని తాకి థాంక్స్ చెబుతూ కనబడ్డాయి. నేను గంగరాజు గారి కబుర్లు వింటూ నా గోడుని మరిచిపోతూ ముందుకు సాగిపోయాను.అందుకే అనేది నేను – నామట్టుకు నాకు అది పారాయణ/నిత్య శ్రవణ గ్రంథం లాంటిది అని – ఇతరుల అభిప్రాయంతో సంబంధం లేకుండా. అది పారాయణ గ్రంథమైతే రమణగారు బగమంతుడు కాబోలు!!

Published in: on July 3, 2014 at 9:37 pm  Comments (2)  

నక్షత్రదోషాలు

కొన్ని వారాలు బట్టి మా ఊరి థియేటర్లలో ఆడుతున్న “Das Schicksal ist ein mieser Verräter” అన్న సినిమా గురించి నాకు కుతూహలంగా ఉండింది. తరువాత ఒక స్నేహితురాలి పుణ్యమా అని అది “The Fault in our stars” కి జర్మన్ డబ్బింగ్ అని తెలిసింది. ఆ పేరు వినగానే ఏమిటో, వెంటనే ఆ సినిమా చూడాలనిపించింది – ఇలా అనిపించిందో లేదో, అలా‌ కేవలం మూడే మూడు షోలకి ఆ సినిమా ఆంగ్ల మూలం మా ఊళ్ళో థియేటర్ కి వచ్చింది!

కథ విషయానికొస్తే, ఇది అదే పేరుగల ఒక నవల ఆధారంగా తీశారట. ఇద్దరు క్యాన్సర్ వ్యాధికి గురైన టీనేజర్ల మధ్య చిగురించిన స్నేహం, ప్రేమ, వారి రోగావస్థ – ఇవి ప్రధానాంశాలు. గీతాంజలి సినిమా తరహా కథ.
కథ విస్తారంగా తెలియాలనుకుంటే వికీ పేజీలో ఉంది.

ఇక, నాకు నచ్చిన అంశాలు:

౧. సినిమాలో కొన్ని సంభాషణలు బాగా రాశారు. కొన్ని తెలివిగా రాశారు అనిపించింది. అక్కడక్కడా ఉన్న హాస్యం కూడా బాగుంది.

౨. ఆ ప్రధాన పాత్రధారులు ఇద్దరూ బాగా చేశారు. వయసులో చిన్నవారే అయినా భారీ పాత్రలు బాగా నిభాయించారనిపించింది.

౩. సినిమాలో హీరోయిన్ అమ్మ పాత్ర నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. అసలు ఈ సినిమాలో తల్లిదండ్రుల పాత్రలు హృద్యంగా చిత్రీకరించారని నాకు అనిపించింది. ఇటీవలే “The Weird Sisters” అన్న నవల చదువుతున్నప్పుడు ఒక వాక్యం రాస్తుంది రచయిత్రి: “How old were you when you first realized your parents were human? That they were not omnipotent, that what they said did not, in fact, go, they had dreams and feelings and scars? Or have you not realized that yet?” ఆ వాక్యాలు ఈ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు చాలా చోట్లనే గుర్తు వచ్చాయి. సినిమాలో మా వెనక్కూర్చున్న టీనేజీ అమ్మాయిలలో ఒకరో ఇద్దరో ఒకటే సినిమాలో హీరో-హీరోయినుల కష్టం చూసి కన్నీరు కార్చినట్లు అనిపించింది శబ్దాలను బట్టి. నాగ్గానీ కన్నీళ్ళు కార్చేంత వరకూ వచ్చుంటే – ఆ తల్లిదండ్రుల పాత్రలని చూసినప్పుడే వచ్చుండేవి ఏమో!

౪. ఇక తల్లి పాత్ర తరువాత నాకు నచ్చినది -వీళ్ళు కలవాలనుకుని వెళ్ళే ఆ “The Imperial Affliction” అన్న పుస్తక రచయిత పాత్ర. ఆ పాత్రని ఇష్టపడేవాళ్ళు కూడా ఉంటారా? అనుకునేవాళ్ళకి – అదికథలోని పాత్ర. బాగా రాయబడ్డ పాత్ర అని నా అభిప్రాయం.

౫. నవలలో క్యాన్సర్ రోగులని చూపిన విధానం: నాకు సహజంగా అనిపించిందనే చెప్పాలి. నాకెవ్వరూ వ్యక్తిగతంగా తెలియదు కానీ – మామూలు రోగులైతే కొన్నిసార్లు ఆనందంగా, కొన్నిసార్లు విషాదంగా, కొన్నిసార్లు నొప్పి-బాధని అనుభవిస్తూ, కొన్నిసార్లు అధిగమిస్తూ – ఇలాగే ఉంటారని ఊహిస్తున్నాను. ఈ సినిమాలో పాత్రలు నాకు అలాగే అనిపించాయి.

ఇప్పుడిక నవల చదవాలి అని నిర్ణయించుకున్నాను. నవల మొదట్లో ఉన్న Author’s Noteలో ఇలా ఉంటుంది:

“Neither novels nor their readers benefit from attempts to divine whether any facts hide inside a story. Such efforts attack the very idea that made-up stories can matter, which is sort of the foundational assumption of our species. I appreciate your co-operation in this matter”

-అది నన్ను బాగా ఆకట్టుకుందనే చెప్పాలి. కనుక, తదుపరి కార్యక్రమం – నవల చదవడమే.

Published in: on July 2, 2014 at 10:34 pm  Leave a Comment  

పురాణ వైర గ్రంథమాల గురించి..

2009 జనవరి ప్రాంతంలో అప్పటికింకా నేను IIIT లో ఉన్నాను కనుక మా గ్రంథాలయంలో “పురాణవైర గ్రంథమాల” సిరీస్ నవలలు చదివేందుకు అవకాశం చిక్కింది. మొదట “భగవంతుని మీద పగ”, “నాస్తిక ధూమము”, “ధూమరేఖ” – ఇలాంటి పేర్లకి ఆకర్షితురాలినై చదవడం మొదలుపెట్టినా, నాకు పోను పోను అవి చాలా గొప్ప ఊహాశక్తితో రాసినట్లు అనిపించ సాగాయి. “వేయిపడగలు” నచ్చకా, అలాగని “హాహాహూహూ”, “విష్ణుశర్మ..” వంటివి చదివి విశ్వనాథ రచనలు ఇంకా చదవాలన్న కోరిక చావకా కొట్టుమిట్టాడుతున్న సమయంలో, ఈ నవలలు చదివే కొద్దీ ఆసక్తి పెరుగుతూ పోయింది.

అందరూ వరుసగా చదవమని చెబుతారు కానీ, నేను మొదట “చంద్రగుప్తుని స్వప్నము” చదివి, ఆ తరువాత దాని ముందువన్నీ మొదట్నుంచి వరుసగా చదివాను – నాకు మొదట్లో “భగవంతుని మీద పగ” దొరక్క. ప్రతి నవలలోనూ ఒక కథ మొదలై అంతమౌతుంది. తర్వాతి నవలలో చరిత్రలోని మరో అంకం గురించిన కథ వస్తుంది. కనుక, వరుసగా చదవడం తప్పనిసరి అని నేను అనుకోను. విడివిడి నవలలుగా చదవాలనుకునేవారు అలా కూడా చదువుకోవచ్చు కావాలంటే. అయితే, భాషకూ, శైలికీ అలవాటు పడటానికి మాత్రం కొంత సమయం పడుతుంది – అని నా అభిప్రాయం. మొత్తానికలా ఆరున్నర నవలలు పూర్తి చేశాక నేను యూనివర్సిటీ నుండి బయటపడ్డం, ఈ నవలలు నాకు అందుబాటులో లేకపోవడం ఒకేసారి జరిగింది.

ఒకదాన్ని మించిన క్రియేటివిటీ ఇంకోదానిలో ఉండే ఈ నవలలను చదవాలన్న కోరిక అలాగే ఉండిపోయింది నాకు. ఈమధ్యలోనే శ్రీవల్లీ రాధిక గారు పుస్తకం.నెట్లో వరుసగా ఈ నవలల గురించి పరిచయం చేయడం మొదలుపెట్టి ఇటీవలే పన్నెండో నవలకు కూడా పరిచయం రాసి వ్యాస పరంపర ముగించారు. ఆ వ్యాసాలన్నీ ఇక్కడ చూడవచ్చు. నవలల గురించిన తెవికీ పేజీలను “పురాణవైర గ్రంథమాల” పేజీకి వెళ్ళి అక్కడ నుండి చూడవచ్చు.

మొత్తానికి రాధిక గారి వ్యాసాలు మొదట్లో అంతగా నచ్చకపోయినా (మొత్తం కథంతా చెప్పేస్తున్నారని), పోను పోను ఈ సిరీస్ మీద తిరిగి నాలో కుతూహలాన్ని రేకెత్తించాయి. అందుకు ఆవిడకి బహిరంగంగా ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను. ఈసారి దేశం వెళ్ళినపుడు కాస్త తీరిగ్గా మొదట్నుంచీ చదవాలి అనుకుంటున్నా. ఆసక్తిగలవారు ఆ వ్యాసాలు చదివి పురాణవైర గ్రంథమాల గురించి తెలుసుకోవచ్చు. ౨౦౦౯ లో ఎప్పుడో ఓసారి నేనూ నాకు అర్థమైనది బ్లాగు పోస్టుల్లో రాద్దామనుకుని రాయలేదు. ఇవ్వాళే ఆ డ్రాఫ్ట్ పోస్టులన్నీ కనబడ్డాయి (ఆరు టపాలు!). అవి చూడగానే, రాధిక గారి వ్యాసాలకి నా బ్లాగులో ప్రచారం కలిగించాలనిపించింది :-)

ఫలశృతి: ఈ వ్యాసం చదివిన వారు రాధిక గారి వ్యాసాల వద్దకు వెళ్ళి వాటిని చదివినచో, ఒక గొప్ప రచయిత ఊహాశక్తి గురించిన అవగాహన కలిగి ఆయన రచనలను కొన్నైనా చదవాలన్న ఆసక్తిని పొందగలరు.

పీ.ఎస్.: నాకు ఆయన రచనల్లోని ఐడియాలజీ ఎవరన్నా పట్టి చూపిస్తే కాని అర్థం కాదు (పుస్తకం.నెట్ లో హేలీ వ్యాసాల తరహాలో పట్టి పట్టి చూపిస్తే తప్ప). కనుక నా “గొప్ప రచయిత” వ్యాఖ్య ఆయన ఊహాశక్తి, రచనా పటిమ గురించి మాత్రమే. వాదోపవాదాలు కావాలనుకునేవారు దానికే స్టిక్ అవండి.

Published in: on June 24, 2014 at 10:56 am  Comments (3)  
Tags:

తిరక్కథ, అపూర్వ రాగంగళ్

నాకు ఈ మలయాళ సినిమా తిరక్కథ  గురించి ఎలా తెలిసిందో గుర్తులేదు కానీ, ఒకరోజు పొద్దున్నే ఐదింటికి ప్లే చేశాను అనుకోకుండా. అంతే, పూర్తి అయేదాకా ఆపలేకపోయాను. ఆ సినిమా ప్రభావంలో “అపూర్వ రాగంగళ్” తమిళ సినిమా చూశాను (తెలుగులో “తూర్పు పడమర”). ఆ రెంటి గురించే ఈటపా.

తిరక్కథ సినిమా నటి శ్రీవిద్య జీవితం ఆధారంగా తీశారంటారు. శ్రీవిద్య హీరోయిన్ గా నటించిన సినిమాలు నేనెక్కువ చూడలేదు. ఆమె ఎం.ఎల్.వసంతకుమారి కుమార్తె అన్న విషయం తప్పిస్తే నాకసలు ఆమె వ్యక్తిగత జీవితం గురించి తెలియదు కూడానూ. కనుక ఆమె జీవితకథ ఆధారంగా సినిమా అనేసరికి “ఏమిటా కథ?” అన్న కుతూహలం మొదలైంది. సరే, సినిమా బయోపిక్ ఐతే కాదు. నిజజీవిత గాథ ఆధారంగా రాసిన బయోగ్రాఫికల్ నవలలు ఉంటాయే – అలాంటిది.

కథ విషయానికొస్తే, మాళవిక అన్న నటి, ఆమె ఒకప్పటి భర్త, ప్రస్తుతపు సూపర్ స్టార్ అయిన అజయ్ చంద్రన్ -వీళ్ళ జీవితాలలో జరిగిన సంఘటనలు-ఇది కథ అనుకోవచ్చు. మొదట్లో ఆవిడ రైజింగ్ స్టార్. ఈయన స్ట్రగులింగ్ స్టార్. పెళ్ళి చేసుకున్నాక, కొన్ని కారణాలవల్ల విడిపోతారు. ఆ సమయంలోనే అదృష్టాలు తలక్రిందులై ఆయన ఎదిగిపోతాడు…ఆవిడ క్రమంగా తెరమరుగవుతుంది. ఈ కథంతా అప్పుడే తొలి సినిమా విజయంతో పేరు తెచ్చుకున్న నూతన దర్శకుడు అక్బర్ అహ్మద్ ను ఆకర్షించి, అతను మాళవిక జీవితాన్ని సినిమాగా తీయాలని ఆమెకోసం వెదకడం మొదలుపెడతాడు. ఈ క్రమంలో క్యాంసర్ తో మరణానికి చేరువలో ఉన్న మాళవికని ఎట్టకేలకి కనిపెడతాడు. మొత్తానికి సినిమా తీశాడా? అజయ్ చంద్రన్ ఎలా స్పందించాడు ఈ వ్యవహారానికంతా? – వంటి వన్నీ ఓపికున్న వాళ్ళు వెదుక్కుని తెరపైన చూడండి. లేదంటే ఏ వికీలోనో కథను చదవండి.

మాళవికగా ప్రియమణి చాలా బాగా చేసినట్లు అనిపించింది నాకు. ఆ పాత్ర ఉత్తానపతనాలు, సుఖదుఃఖాలు -అన్నీ ఆమెలో బాగా కనిపించాయి. తక్కిన నటీనటులందరూ కూడా బాగా చేశారు. కథలో బాగా డ్రామా ఎలిమెంట్ ఉంది కనుక సినిమాలో, డైలాగుల్లో దాన్ని బాగా వాడుకున్నారు. క్యాన్సర్ పేషంటుగా ఆ గెటప్ వేసేందుకు ఒప్పుకున్నందుకు ప్రియమణిని మెచ్చుకోవాల్సిందేననుకుంటాను. చివర్లో అజయ్-మాళవిక కలిసే దృశ్యం, అక్బర్ అహ్మద్ తన సినిమా కోసం తిరుగుతున్నప్పుడు క్రమంగా ఆ కథపై అతని ఆలోచనల్లో వచ్చిన మార్పులు – ఇవన్నీ బాగా చూపినట్లనిపించింది. మన హీరోలైతే ఈ అక్బర్ అహ్మద్ పాత్ర చేసేందుకు వెనుకాడేవారేమో – కథంతా అతని ఆలంబనతోనే అయినా వేరే పాత్రల చుట్టూ తిరుగుతుంది కనుక. కానీ, పృథ్వీరాజ్ ఈ పాత్రకు బాగా సరిపోయాడు.

మొత్తానికైతే, ప్రింటు సరిగా లేకపోయినా, సబ్టైటిల్స్ ఒక్కోచోట సరిగా లేనట్లు అనిపించినా, సినిమా మట్టుకు బాగుంది. అయితే, సహజంగానే ఇంక మనసు శ్రీవిద్య మీదకు మరలింది. దానితో, “అపూర్వ రాగంగళ్” సినిమా చూడ్డం మొదలుపెట్టాను. రజనీకాంత్ తొలి చిత్రం కనుక, అది మరొక కుతూహలం. “తూర్పు పడమర” సినిమా చిన్నప్పుడు చూసినట్లు గుర్తు కానీ, తమిళ వర్షన్ చూడలేదు. “Same old son” అని సత్యనారాయణ అంటే, “Same old father” అని నరసింహరాజు అనడం, “తూర్పు పడమర ఎదురెదురు“, “శివరంజని..” పాటలు మట్టుకు లీలగా గుర్తున్నాయి. సరే, ఇప్పుడు నరసింహరాజును చూడ్డం కంటే కమలహాసన్ ని చూడ్డం ప్రిఫర్ చేసి తమిళ వర్షన్ చూడ్డం మొదలుపెట్టాను.

సినిమా కథావస్తువు నాకు పరమ revolutionary గా అనిపించింది. ఆకాలంలో ఓ ముప్పై ఏళ్ళ క్రితం ఎలాంటి సంచలనాలు కలిగించిందో ఏమిటో!! అయితే, సినిమా మొత్తంగా చూస్తే నాకు ప్రత్యేకంగా‌ ఏం అనిపించలేదు – అన్ని బాలచందర్ కథల్లాగే సాగింది కథనం అంతా. దాని బోర్డం లో తళుకుమన్న వారు నటీనటవర్గం. ముఖ్యంగా శ్రీవిద్య, రజనీకాంత్. శ్రీవిద్య ని చూసి, అదీ ఆ సినిమా తీసేనాటికి ఆమెకి కేవలం ఇరవై రెండేళ్ళే నన్న మాట కూడా తెలిశాక – అద్భుతమైన నటి అనుకోకుండా ఉండలేకపోయాను. ఆమె ఒక్కదానికోసం ఆ సినిమా చూడవచ్చు అసలు. ఇక జయసుధ, కమల హాసన్ – సినిమాలో ప్రధాన పాత్రలకి బాగా సూట్ అయారు. ఇద్దరిలోనూ నన్ను జయసుధ ఆకట్టుకుంది. కమలహాసన్ నాన్న పాత్ర వేసిన మేజర్ సుందరరాజన్ కూడా బాగా చేశాడు. వీళ్ళందరూ కాక ప్రత్యేకం చెప్పుకోవాల్సిన మనిషి – శ్రీవిద్య భర్తగా సినిమా క్లయిమాక్స్ దృశ్యాల్లో కనబడే రజనీకాంత్. అసలు అతను మొట్టమొదట కనబడే దృశ్యం దగ్గర్నుండి చివ్వర్లో మరణదృశ్యం దాకా – అతను ఉన్నంత సేపూ అతను తప్ప వేరెవరూ కనబడని విధంగా ఆకట్టుకున్నాడు నన్ను. ఎస్వీఆర్ పేదవాడి పాత్రవేసిన రాజసం కనబడుతుందన్నట్లు, ఇతగాడు వేసిన ఆ పాత్రకి కూడా ఒక స్టయిల్ తీసుకొచ్చాడు.

అతని పాత్ర కొంచమే. పైగా దాన్ని విలన్ పాత్ర అనుకుంటారు అందరూ. అతని పరిచయమే “అపస్వరం” అన్న శీర్షికతో మొదలవుతుంది సినిమాలో. నాకైతే విలన్ లా అనిపించలేదు. కథాపరంగా అతను మోసగాడనే అనుకున్నా కూడా అతని పాత్రను చిత్రీకరించిన విధానం అతనిపైన సానుభూతిని కలిగించే విధంగానే ఉంది. నిజానికి కమలహాసన్ ఏ విలన్ లా తోచాడు నాకు :-)

సినిమాలో పాటలు గొప్పగా ఉన్నాయి. అన్ని పాటలూ నచ్చాయి నాకు. మొత్తానికైతే, శ్రీవిద్య, రజనీకాంత్ లమీద వల్లమాలిన అభిమానం కలిగింది సినిమా చూశాక. దానితో, తెలుగులో కూడా ఓ మాటు చూద్దాం – తమిళంలో అర్థం కాని కొన్ని మాటలు తెలుగులో అర్థం అవుతాయిలే అనుకుని ప్లే చేస్తే – ఒక్కపది నిముషాల్లో చిరాకేసేసింది అదేమిటో. సరే, రజనీకాంత్ పాత్ర కోసమని ఫార్వర్డ్ చేసి చూస్తే – మోహన్ బాబు!! అతని గెటప్ ని-అతని నటననీ ఏమీ తప్పుపట్టలేం‌ కానీ, రజనీకాంత్ ని చూసిన కళ్ళతో ఆ‌పాత్రలో అతన్ని చూస్తే తట్టుకోలేక, కొట్టు కట్టేశాను. డిటో విద్ నరసింహరాజు. శ్రీవిద్య ఈ వర్షన్ లో కూడా గొప్పగా చేసింది. పాటలు బాగున్నాయి కానీ, అర్థం కాకపోయినా తమిళంవి ఆకట్టుకున్నంత అర్థమయ్యీ ఇవి ఆకట్టుకోలేకపోయాయి. తెలుగులో జయసుధ పాత్ర మాధవి వేసింది. శ్రీవిద్య తరువాత ఈ వర్షన్ లో నాకు నచ్చింది ఈవిడే. తమిళ తెలుగు సినిమాల మధ్య కొన్ని తేడాలు ఉన్నాయి కానీ, నేను తెలుగు వర్షన్ ని ఆట్టే చూడలేకపోవడానికి అవి మాత్రం కారణం కాదు.

ఏదో, ఈ ఊపులోనే శ్రీవిద్య ప్రధాన పాత్రధారిగా వేసిన సినిమాలేవైనా, అలాగే రజనీకాంత్ తొలినాటి సినిమాలు కూడా చూడాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అదనమాట సంగతి.

Published in: on May 17, 2014 at 12:02 am  Comments (4)  

Notes from EACL2014

(This is a note taking post. It may not be of particular interest to anyone)

***

I was at EACL 2014 this week, in Gothenburg, Sweden. I am yet to give a detailed reading to most of the papers that interested me, but I thought its a good idea to list down things.

I attended the PITR workshop and noticed that there are more number of interested people both in the authors and audience compared to last year. Despite the inconclusive panel discussion, I found the whole event interesting and stimulating primarily because of the diversity of topics presented. There seems to be an increasing interest in performing eye-tracking experiments for this task. Some papers that particularly interested me:

One Step Closer to Automatic Evaluation of Text Simplification Systems by Sanja Štajner, Ruslan Mitkov and Horacio Saggion

An eye-tracking evaluation of some parser complexity metrics – Matthew J. Green

Syntactic Sentence Simplification for FrenchLaetitia Brouwers, Delphine Bernhard, Anne-Laure Ligozat and Thomas Francois

An Open Corpus of Everyday Documents for Simplification TasksDavid Pellow and Maxine Eskenazi

An evaluation of syntactic simplification rules for people with autism – Richard Evans, Constantin Orasan and Iustin Dornescu

(If anyone came till here and is interested in any of these papers, they are all open-access and can be found online by searching with the name)

 

Moving on to the main conference papers,  I am listing here everything that piqued my interest, right from papers I know only by titles for the moment to those for which I heard the authors talk about the work.

Parsing, Machine Translation etc.,

* Is Machine Translation Getting Better over Time? – Yvette Graham; Timothy Baldwin; Alistair Moffat; Justin Zobel

* Improving Dependency Parsers using Combinatory Categorial Grammar-Bharat Ram Ambati; Tejaswini Deoskar; Mark Steedman

* Generalizing a Strongly Lexicalized Parser using Unlabeled Data- Tejaswini Deoskar; Christos Christodoulopoulos; Alexandra Birch; Mark Steedman

* Special Techniques for Constituent Parsing of Morphologically Rich Languages – Zsolt Szántó; Richárd Farkas

* The New Thot Toolkit for Fully-Automatic and Interactive Statistical Machine Translation- Daniel Ortiz-Martínez; Francisco Casacuberta

* Joint Morphological and Syntactic Analysis for Richly Inflected Languages – Bernd Bohnet, Joakim Nivre, Igor Bogulavsky, Richard Farkas, Filip Ginter and Jan Hajic

* Fast and Accurate Unlexicalized parsing via Structural Annotations – Maximilian Schlund, Michael Luttenberger and Javier Esparza

Information Retrieval, Extraction stuff:

* Temporal Text Ranking and Automatic Dating of Text – Vlad Niculae; Marcos Zampieri; Liviu Dinu; Alina Maria Ciobanu

* Easy Web Search Results Clustering: When Baselines Can Reach State-of-the-Art Algorithms – Jose G. Moreno; Gaël Dias

Others:

* Now We Stronger than Ever: African-American English Syntax in Twitter- Ian Stewart

* Chinese Native Language Identification – Shervin Malmasi and Mark Dras

* Data-driven language transfer hypotheses – Ben Swanson and Eugene Charniak

* Enhancing Authorship Attribution by utilizing syntax tree profiles – Michael Tschuggnall and Günter Specht

* Machine reading tea leaves: Automatically Evaluating Topic Coherence and Topic model quality by Jey Han Lau, David Newman and Timothy Baldwin

* Identifying fake Amazon reviews as learning from crowds – Tommaso Fornaciari and Massimo Poesio

* Using idiolects and sociolects to improve word predictions – Wessel Stoop and Antal van den Bosch

* Expanding the range of automatic emotion detection in microblogging text – Jasy Suet Yan Liew

* Answering List Questions using Web as Corpus – Patricia Gonçalves; Antonio Branco

* Modeling unexpectedness for irony detection in twitter – Francesco Barbieri and Horacio Saggion

* SPARSAR: An Expressive Poetry reader – Rodolfo Delmonte and Anton Maria Prati

* Redundancy detection in ESL writings – Huichao Xue and Rebecca Hwa

* Hybrid text simplification using synchronous dependency grammars with hand-written and automatically harvested rules – Advaith Siddharthan and Angrosh Mandya

* Verbose, Laconic or Just Right: A Simple Computational Model of Content Appropriateness under length constraints – Annie Louis and Ani Nenkova

* Automatic Detection and Language Identification of Multilingual Document – Marco Lui, Jey Han Lau and Timothy Baldwin

Now, in the coming days, I should atleast try to read the intros and conclusions of some of these papers. :-)

Published in: on May 2, 2014 at 3:10 pm  Leave a Comment  
Tags:

On Openmindedness

On an impulse, I started looking at the issues of a journal called Educational Researcher. I just started looking (just looking) at all the titles of all articles since 1972. One of the titles I found was: “On the Nature of Educational Research” and these were the concluding remarks from that article.

“Openmindedness is not empty mindedness, however, and it is not tolerance of all views good or bad. It is having a sincere concern for truth and a willingness to consider, test, argue and revise on the basis of evidence our own and others’ claims in a reasonable and fair manner (Hare, 1979). This doesn’t mean that we will always reach agreement, or even that we will always be able to understand and appreciate the arguments of others, or that we cannot be committed to a position of our own. Openmindedness only requires a sincere attempt to consider the merits of other views and their claims. It does not release us from exercising judgement.”

From: “On the Nature of Educational Research” by Jonas F.Soltis. Educational Researcher. 1984. 13 (5)
If anyone has access, it could be read here.

The Hare, 1979 referred in this quote is this.

I wonder if the quote is only valid for that context of education!

Published in: on April 15, 2014 at 1:03 pm  Comments (1)  

గ్రీస్ లో క్రిస్మస్ సెలవులు-5

(మొదటి, రెండవ, మూడవ, నాల్గవ భాగాలు)

******
సాంటోరినీ నుండి విమానప్రయాణంలో ఏథెంస్ చేరుకున్నాము. ఆ విమానం వర్షం కారణంగా గంటన్నర ఆలస్యంగా బయలుదేరింది. మేము ఏథెంస్ సెంటర్లోని ప్లాకా ప్రాంతంలో ఒక అపార్ట్మెంటు అద్దెకు తీసుకున్నాము. ఇదివరలో సాంటోరినీ వెళ్ళేముందు వచ్చిన ప్రాంతమే కనుక అపార్ట్మెంట్ కనుక్కోడం అంత కష్టం కాలేదు. సరే, సామానులు అవీ పెట్టేసి కిటికీ తెరిస్తే, కనుచూపు మేరలోనే Acropolis కనబడ్డది! ఏమి లొకేషన్ అసలు ఈ ఇంటిది! అనుకున్నాము :-)

athens-1

ఇక ఆవేళ్టికి కాసేపు బయట నడిచి, అక్కడికి పదినిముషాల దూరంలోనే ఉన్న Archaeological sites ని బయటనుండి చూస్తూ కాసేపు తిరిగాము. మేము వెళ్ళేసరికి మరి అవన్నీ మూసేసారు. అన్నట్లు, ఈ ప్రాంతాల్లో ఎన్ని ప్రాచీన కట్టడాలు ఉన్నాయంటే – ఈ ప్లాకా ప్రాంతాన్ని Neighbourhood of the Gods అంటారట!

ముందు ఒక పోస్టులో చెప్పినట్లు, చీజ్ తినడానికి కమిట్ అవుతే, ఇక్కడ శాకాహారులకి బాగానే వెరైటీలు దొరుకుతాయి. అయితే, ఈ ప్రాంతంలో బాగా నాకు చిరాకు పుట్టించిన అంశం ఏమిటంటే – ఎక్కడికి వెళ్ళినా కూడా, గదుల్లోపల కూడా పొగబోతులు గుప్పు గుప్పుమని వదుల్తూనే ఉంటారు. ఈ లెక్కలో బయట కూర్చుని తినడమే శ్రేయస్కరం అన్న నిర్ణయానికి వచ్చాను నేను. కనీసం గాలి అన్నా ఆడుతుంది!

తరువాతి రోజు ఆదివారం. Sundays in Athens అని ఇదివరలో చూసిన బ్లాగు పోస్టులో లాగ చేద్దామనుకున్నాము.

మొదట పొద్దున్నే ఒక Greek Orthodox Church లో ప్రార్థనలు వినడానికి వెళ్ళాము. మేము వెళ్ళిన చర్చి ఏథెంస్ లోని అతి పురాతనమైన చర్చిలలో ఒకటి. సాధారణంగా నేనిక్కడ జర్మనీలో టూరిస్టులలో పేరున్న చర్చిలకి వెళ్తే, అక్కడ టూరిస్టులే ఎక్కువుంటారు. అందునా, ఏదో ప్రార్థన చేసేవాళ్ళు చేస్తారు కానీ, తీవ్రంగా అందులో నిమగ్నమయ్యే వాళ్ళు ఎక్కువ కనబడరు. కానీ, ఇక్కడ ఈ చర్చిలో మాత్రం చిన్న చిన్న పిల్లలు మొదలుకుని వృద్ధులదాక దాదాపు నాకు కనబడ్డ అందరూ చాలా నిష్టగా ఆ పూజారి చెప్పేదంతా వింటూ, ఏవో ఉచ్ఛరిస్తూ, కొందరైతే అక్కడున్న పటాలను తడిమి ఆ చేతుల్ని గుండెకి ఆన్చుకుని ప్రార్థిస్తూ – ఇలా ఉన్నారు. నాకంత మతవిశ్వాసాలు లేకపోవడం వల్ల ఊరికే వీళ్ళందరినీ చూస్తూ గడిపాను నేను. కానీ, ఇంతటి భక్తి కొంచెం ఆశ్చర్యం కలిగించిందనే చెప్పాలి. ఆదివారాలు మా ఊరి చర్చిలోపల ఏమవుతుందో నాకు తెలియదు కాని, సాంటోరినీలో కూడా వారం మధ్యలో ఓరోజు అక్కడి చర్చి పక్క నుండి నడుస్తూంటే గుంపులు గుంపులుగా జనం బైటకి వస్తూ కనబడ్డారు. ఈ‌తరహాలో ఇంత భక్తి ఇంకోచోట చూశా ఈ మూడేళ్ళలో. బల్గేరియా దేశ రాజధాని సోఫియాకి వెళ్ళినపుడు అక్కడి కొన్ని చర్చిలలో చూశాను. విగ్రహాలకి మొక్కడమూ, చర్చి బయట తాయెత్తుల టైపులో ఏవో అమ్ముతున్న స్టాల్సు ఇలా :-)

మా తరువాతి మజిలీ గ్రీస్ పార్లమెంటు. బయట నుండి చూస్తే చాలా సాదాసీదాగా అనిపిస్తుంది. పెద్దగా ఆకట్టుకునే అంశాలేవీ కనబడవు, బయట కాపలా కాసే ఇద్దరు భటులు తప్ప. వీళ్ళు గంటకోసారి పొజిషంస్ మారతారు. అయితే, ఆదివారం రోజు పొద్దున్న పదిన్నరకి వెళ్తే మట్టుకు ఆ ప్రహసనంతో పాటు, ఓ మిలట్రీ బాండు, వాళ్ళ మార్చ్, ఇవన్నీ చూడొచ్చు. బాగా హడావుడి హడావుడి చేశారు పోలీసులు, ఈ మార్చిలో పాల్గొనే భటులు, టూరిస్టులు, అక్కడ ఉన్న పావురాలు, వాటికి గింజలేసేవాళ్ళూ, అందరూ కలిసి.

athens-2
athens-3

athens-4

ఇక్కడ నుండి మొనాస్తిరాకి స్టేషన్ పక్కనే ఉన్న Folk Arts మ్యూజియంకి వెళ్ళాము. అది ఒకప్పుడు మసీదంట. దాని పక్కనే ఒక ప్రాచీన స్థలం – Hadrian’s Library ఉంది. చిన్నదే అయినా ఈ మ్యూజియం నాకు చాలా నచ్చింది. తమ దేశపు కళాకారుల గురించి అంత వివరంగా బోర్డులు పెట్టి మరీ ప్రదర్శించడం బాగుంది. కళాకారులంటే ప్రాచీనులనుకునేరు. ఇప్పటివారు! గత మూడు నాలుగు వందల ఏళ్ళలోని వారే అంతానూ. కొంతమంది ఇంకా జీవించి ఉన్నవారు కూడా ఉన్నారు ఇక్కడ పేర్కొన్న కళాకారుల్లో! స్థానిక జానపదుల గురించి అనమాట. అన్నట్లు, ఇక్కడ మ్యూజియంలలో ఈయూ లో చదువుకునే స్టూడెంట్లకి ఉచిత ప్రవేశం! మొత్తానికి చిన్నదే అయినా నాకు ఈ మ్యూజియం చాలా నచ్చింది.

అక్కడ నుండి బయటకొస్తూ చూస్తే, మోనాస్తిరాకి కిటకిటలాడుతోంది!
athens-5

భోజన విరామం, మార్కెట్లో ఓ చిన్న వాక్ అయ్యాక, మా తదుపరి మజిలీ – Greece National Archaeological Museum. అసలే అది Greece. పదినిముషాలు నడిస్తే ఓ కొత్త monument కనిపిస్తుంది అన్నట్లు ఉంటుంది అక్కడ ;) ఇంక అలాంటి దేశం వాళ్ళ జాతీయ పురావస్తు ప్రదర్శన అంటే ఎలాగుండాలి? అలాగే ఉంది. మొత్తం చూడలేకపోయాము మేము – రెండు గంటలేమో ఉన్నట్లు ఉన్నాము – సగం కూడా పూర్తికాలేదు :( ఆ మ్యూజియంని చూడ్డానికి కనీసం నాలుగైదు గంటలు – ఎక్కువరోజులు అక్కడ గడిపేట్టు అయితే ఒక పూర్తి రోజు కావాలని తీర్మానించుకున్నాము.
athens-6

విచిత్రం ఏమిటంటే – దీనికి దారి కనుక్కోడానికి మట్టుకు చాలా కష్టపడ్డాము. దీన్ని గ్రీకులో ఏమంటారో తెలుసుకోకపోడం మా తప్పే అయినా, దేశరాజధానిలో ఒక ప్రముఖ పర్యాటక స్థలమైన ఆ మ్యూజియం తాలూకా ఆంగ్ల నామధేయం అందరికీ తెలిసుంటుందనుకున్నాము! ఒకావిడైతే మరీనూ. ప్రాణనాథుడు వెళ్ళి ఫలానా మ్యూజియం ఎక్కడండీ? అని అడిగితే – ఎవరో దొంగ దగ్గరికొస్తున్నాడనుకుని వెనక్కి వెనక్కి నడుస్తూ, “నా దగ్గరేం లేదు” అన్నట్లు చెయ్యి ఆడిస్తూ వెళ్ళిపోయింది :)))

ఆవేల్టికి అలా ముగిసిపోయింది అనమాట. తరువాతి రోజు Acropolis, దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలు సందర్శించాలని నిర్ణయించుకున్నాము. ఇది ఎన్నో ప్రముఖ ప్రాచీన కట్టడాలకి నిలయమైన ప్రాంతం. UNESCO వారి World Heritage Siteలలో ఒకటి. అంతంత ఎత్తు ఉన్న స్తంభాలు, విశాలమైన నాటక ప్రదర్శన స్థలం, ప్రాచీన గుళ్ళూ – చూట్టానికి రెండు కళ్ళూ చాలకపోవడం ఇక్కడ అనుభవంలోకి వచ్చింది. ఒకపక్కన ఆ బ్రహ్మాండమైన కట్టడాలు, మరొక పక్క ఆ ఎత్తు నుండి, చెట్టూ చేమల మధ్యనుండి ఏథెంస్ నగరం – అదొక అనుభవం. అంతే. మాటల్లేవ్!

athens-7

athens-8

హైక్ లకు కూడా అది చాలా మంచి లొకేషన్. చుట్టుపక్కలంతా ప్రకృతి అందాలు – వాతావరణం కూడా బాగుంది. ఆహా, నా రాజా! అనుకుంటూ అక్కడ చాలాసేపే గడిపాము. అలాగే ఆ చుట్టుపక్కల ఉన్న తక్కిన ప్రాచీన కట్టడాలు- Ancient Agora, దాని తాలుకా మ్యూజియం, Roman Agora – ఆ చుట్టుపక్కల ఉన్న ఇతర చిన్న చిన్న కట్టడాలు – ఇవన్నీ చూసుకుని, సాయంత్రానికి ఇల్లు చేరుకున్నాము. గొప్ప అనుభవం. నాకాట్టే వీళ్ళ చరిత్ర గురించి తెలియదు కానీ, ఆ మ్యూజియంలోను, అలాగే, ఈ కట్టడాల వద్దా మట్టుకు చాలా విషయాలు వివరంగా రాశారు.

మరుసటి రోజు – డిసెంబర్ ౩౧. మా పర్యటనకు ఆఖరురోజు. ఈరోజు చుట్టుపక్కలి మరి కొన్ని ప్రాచీన కట్టడాలను చూడాలని నిర్ణయించుకున్నాము. మొదట Kerameikos కి వెళ్ళాము. అదొక నగరంలోపలి నగరం. నాకాట్టే వివరాలు అర్థం కాకపోయినా, ఏదో ఆ ruins మధ్య నేను మట్టుకు ఇంకా ruin కాలేదు అన్న ఎరుకతో నడుస్తూ తిరిగాను ;) పక్కనే ఉన్న మ్యూజియం కి వెళ్ళి చాలా విషయాలు తెలుసుకున్నాము. ఇంతకీ ఇన్ని చోట్లా నాకు ఎంట్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ కావడం నన్ను ఆశ్చర్యానందాలకు లోను చేసింది :-)

ఇక్కడ నుండి Hadrian’s Library కి మళ్ళీ వెళ్ళాము. ఈసారి అది తెరిచి ఉంది కనుక లోపల కూడా తిరిగాము. ఇంతింత పాత కట్టడాలను తవ్వి బైటకి తీయడం కాక, అంత వివరంగా విషయాలు ఎలా సేకరిస్తారో! అని ఆశ్చర్యం కలిగింది నాకైతే. నాకెవరూ archeologist స్నేహితులు లేకపోవడం వల్ల ఈ ఆశ్చర్యం ఇప్పట్లో తగ్గే సూచనలు లేవు.

మా చివ్వరి మజిలీ Temple of Olympian Zeus. మళ్ళీ అంతంత ఎత్తున్న స్తంభాలు. ఒకప్పుడు గుళ్ళంటే వాళ్ళకి అలా పిల్లర్సేనా? అని నాకు సందేహం. అంతంత ఎత్తువి ఎలా నిలబెట్టేవారో! అని ఇంకోటి. ఏమైనా వాటి నిర్మాణకాలంలో అక్కడెలా ఉండేదో ఊహించుకోడానికి ప్రయత్నిస్తే ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది.

ఇక్కడ నుండి మళ్ళీ షరామామూలు వాకింగులు చేసుకుంటూ అపార్ట్మెంటు గది చేరుకున్నాము. ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, సాంటోరిని నుండి వచ్చాక దాదాపుగా మేము అసలు ఇవన్నీ నడుచుకుంటూ వెళ్ళినవే. ఒక్కసారో రెండుసార్లో మధ్యలో‌ మెట్రో ఎక్కాము – పక్క స్టేషంలో దిగేయడానికి. ఆ చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల్లోనే బోలెడు చూడదగ్గ స్థలాలు ఉన్నాయనమాట. ఇక ఎన్ని రోజులుంటే దానికి తగినట్లు చుట్టుపక్కల ఉన్న Temple of Poseidon, ఒలింపియా వంటి చోట్లకి వెళ్ళొచ్చు.

ఆరోజు మేము ఇల్లు చేరుకునే వేళకే నగరంలో కొత్త సంవత్సరం వేడుకలు మొదలైనాయి. జనవరి ఒకటి, ఉదయం ఆరుగంటలకి మా ఫ్లయిటు జర్మనీకి. కనుక పొద్దున్నే మూడింటికో ఏమో అక్కడ ఖాళీచేసి బయలుదేరాము. మొత్తానికైతే ఈ పర్యటన ఒక గొప్ప అనుభవం మాకిద్దరికీ. ఏదో, మూడు నెలలకి ఇప్పుడైనా బ్లాగులో రాసుకున్నానని ఆనందిస్తూ ఇక్కడికి ముగిస్తున్నాను :-)

(సమాప్తం)

Published in: on April 6, 2014 at 5:59 pm  Leave a Comment  
Tags: ,
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 103 other followers