Buffalo Vocabulary

Last month, a friend asked me to get some information for him from a book that was not accessible where he lived. The book is:

Toda Vocabulary: A Preliminary List
Tsuyoshi Nara and Peri Bhaskara Rao
(more info on WorldCat)

Not having heard of the language, and not knowing anything about it, I was just doing the job of an information provider, updating my friend with the information he asked (even if I cannot understand it). However, this morning, as I started skimming through, I was intrigued by the number of words referring to Buffaloes in Toda vocabulary. They should have some kind of cultural significance in the Toda people’s lives! (Wikipedia article on the Toda People gives a context)

I am listing down some of the English meanings (49 words!!!) – not listing the original Toda words for them as it was in phonetic alphabet, print book, and it is difficult to type 🙂

Note: The book is organized in three ways: words sorted by Toda word, by Toda word endings, by English meanings. I browsed through English meanings (in which Buffalo, a buffalo, male buffalo, wild buffalo all come in entries around b, a, m, w and not together. So, what I am writing is not exhaustive. This is just what I found by skimming through the pages quickly.

**********
1. a buffalo allows calf to suck
2. a buffalo gives a side glance before charging
3. a buffalo that goes dry
4. a buffalo ready for milking
5. a buffalo let out to graze early in the morning before being milked
6. barren buffalo
7. buffalo calf (between one and two years of age)
8. buffalo calf (between two and three years of age till it becomes pregnant)
9. buffalo of Kurpoly temple of the kas clan
10. buffalo pen (2 words)
11. buffalo that has given birth to a calf
12. buffalo with beautiful horns
13. buffalo with divine power
14. buffaloes contributed by Poyol
15. buffalo given as a gift to ones daughter or as a share to one’s sons
16. buffaloes that accompany another buffalo that is being driven
17. buffaloes that have gone astray for the night without returning to their pen
18. buffaloes given as gift by the father of a bride to the father of a bridegroom
19. buy and bring a buffalo
20. when a buffalo scratches itself
21. when a buffalo suspends the flow of milk while being milked
22. buffalo that brings luck
23. a person who bought the buffalo
24. a stick traditionally used to drive buffaloes
25. adolescent male buffalo
26. afterbirth of buffaloes
27. callus formed on the thumb due to milking buffaloes
28. ceremony of first milking of temple buffaloes
29. ceremony of giving salt to buffaloes in the season when kor grass grows
30. drive buffaloes on migration
31. drive calf away from udder
32. dry buffalo
33. female buffalo calf
34. female buffalo heifer between 2–3 years of age
35. milch buffalo
36. buffalo that is not pregnant
37. offering buffalo calf in Ti: temple
38. own buffaloes
39. one generation of buffaloes
40. pregnant buffalo
41. relationship between buffaloes and men
42. sacred buffalo/temple buffalo
43. smear buffalo dung on (ritual cleaning)
44. stone or post at which buffalo is killed at funeral
45. two buffaloes that give milk to the same calf
46. vulva of a buffalo
47. wild male buffalo
48. wild female buffalo
49. wild buffalo

********
In the process, also noticed a few other interesting, specialized words:
words for stone:
* an arrangement of three stones (in front of a temple) in the shape of the Greek letter Pi
* a stone kept at some temples on which some milk is sprinkled by the preist before he takes the milk into the temple (milk-pour-stone)
* a stone placed near a buffalo pen
* stones put on top of a temple
* a stone which marks the place where women receive buttermilk
* stone or post at which buffalo is killed at funeral
* stone used in weight lifting competitions
(all have same word ending as far as I remember)
* large rock standing by itself

Quite a fascinating experience! May be more on this later if I get to read something about Toda people and their culture.

Advertisements
Published in: on September 3, 2017 at 6:27 pm  Comments (1)  
Tags:

సంస్కృత భాషావేత్తల ప్రకారం పదాల వర్గీకరణ

“Indian Theories of Meaning” పుస్తకం చదవడం ఇంకా నెమ్మదిగా కొనసాగుతోంది. పదాలను దాటి, వాక్యం ఎలా ఉద్భవిస్తుంది అన్న Sphota theory గురించిన చర్చల దాకా వచ్చాను. ఆ చర్చ నాకు ఆట్టే ఆసక్తికరంగా తోచలేదు – theory మాత్రమే ఎక్కువగా ఉన్నట్లు తోచి ఆట్టే ఆలోచించలేదు. మధ్య మధ్యలో కొన్ని అంశాలు (శబ్దానికి, అర్థానికి సంబంధం గురించి చర్చ) వంటివి కొంచెం pragmatics గురించి ఆలోచనలు కలిగించాయి కానీ, ఎక్కువ భాగం నేను relate చేసుకోలేకపోయాను. కానీ దానికి ముందు పదాల వర్గీకరణ గురించి రాసిన అధ్యాయం గురించి తరువాత చాలాసార్లు అనుకున్నాను. దాని గురించిన టపా ఇది.

ప్రాచీనుల ప్రకారం పదాలలో నాలుగు వర్గాలంట: యౌగిక, రూఢ, యోగారూఢ, యౌగికారూఢ.

౧. యౌగిక: వ్యుత్పత్తి ని బట్టి ఉన్న అర్థం చెప్పగలిగే పదాలు. “It’s meaning is determined by those of its component parts, and does not signify anything more or less than the meanings of its parts”. ఇలాంటి పదాల అర్తాలు వ్యుత్పత్తి, వ్యాకరణం తెలిస్తే గ్రహించవచ్చన్నమాట. రచయిత “derivative” అని అనువదించారు ఈపదాలని ఇంగ్లీషులోకి. నాకైతే compositional సబబేమో అనిపించింది. (principle of compositionality గుర్తొచ్చి.)

ఇందులో మూడు రకాలంట మళ్ళీ. కృదంత, తద్దిత, సమస్త పద. క్రియా పదాలకి ప్రత్యయాలు (suffixes) జోడించగా ఏర్పడేవి కృదంత యౌగికాలు (వచ్చాడు, వస్తారు వంటివి అనుకుంటాను) అనబడు primary derivatives, నామవాచకాలకి ప్రత్యయాలు జోడిస్తే ఏర్పడేవి తద్దికాలు అనబడు secondary derivatives, రెండు లేదా ఎక్కువ పదాల కూర్పుతో ఏర్పడే సమస్త పదాలు (compound words).

౨. రూఢ: conventional అన్నారు. అర్థానికి, వ్యుత్పత్తికీ సంబంధం లేని పదాలు (కుక్క, పిల్లి ఇట్లాంటివి). కొన్ని సందర్భాల్లో వీటికి క్రియా ధాతువులో (verbal roots), ప్రత్యయాలో (suffixes) ఉన్నట్లు అనిపించినా వీటిని వాటి నుంచి వచ్చిన derivatives అని చెప్పలేము.

౩. యోగరూఢ: Derivative meaning, conventional meaning రెండూ ఒకటైన పదాలు. ఉదాహరణలుగా: పంకజం, కృష్ణసర్పం అన్న పదాలు చెప్పారు. పంకజం – మనం కమలం (lotus) ను అంటాము. వ్యుత్పత్యర్థం బురదలో పుట్టినది అన్నది కమలానికీ వర్తిస్తుంది. కృష్ణసర్పం/నల్లత్రాచు కూడా అలాగే. భారతీయ భాషావేత్తల ప్రకారం “conventional usage restricts the application of the derivative sense” పంకజం అని బురదలో పుట్టిన ప్రతిదాన్ని అనము కదా, అనగలిగినా కూడా. ఇది చదివాక యౌగిక పదాలకి “derivative” అని వాడ్డమే సబబు కాబోలు అనిపించింది.

౪. యౌగికారూఢ/రూఢయౌగిక: ఒక పదానికి వ్యుత్పత్యర్థం, రూఢికార్థం వేరుగా ఉన్నప్పుడు, రెండూ సరైన అర్థాలే అయినప్పుడు అది యౌగికారూఢం. ఉదాహరణగా ఆశ్వగంధ అన్న పదం ఇచ్చారు – derivation బట్టి చూస్తే గుర్రం తాలూకా వాసన, convention బట్టి చూస్తే చెట్టు పేరు.

కొంతమంది ఐదో రకం పదాలను కూడా చెబుతారట – నిరూఢలక్షణాలని – “words commonly used in their metaphorical sense”.

చివరగా, Brhaddevata అన్న గ్రంథం ప్రకారం ఒక పదాన్ని ఐదు రకాలుగా వర్ణించవచ్చట:
– Derived from the root
– Derived of the derivative of the root
– Derived from compound meaning
– derived from a sentence
– confused derivation.

అదీ పదాల వర్గీకరణ కథ.

(ఒక్క గమనిక: ఆ పుస్తకం చదువుతున్నాను గాని, నాకు ఆసక్తికరంగా తోచినవి, ఎంతోకొంత అర్థమైనవి, నాకు ప్రస్తుత Natural Language Processing పాఠ్యాంశాలతో, పరిశోధనలతో సామ్యం ఉన్నట్లు తోచినవీ మాత్రమే బ్లాగులో పంచుకుంటున్నాను. ఆయా పుస్తకాల సారాన్ని జాతి జనులకి బోధించడం నా కర్తవ్యం కాదు- గమనించగలరు. అసలింతకీ ఈ పుస్తకం చేసినదే అది – ప్రాచీనుల రచనల సారాన్ని క్లుప్తంగా చెప్పడం.)

Published in: on August 12, 2017 at 6:47 pm  Comments (5)  
Tags:

సందర్భాన్ని బట్టి అర్థం – పూర్వపు భాషావేత్తల ఆలోచనలు

గత టపాలో ప్రస్తావించిన “Indian Theories of Meaning” పుస్తకాన్ని బట్టి ఒక పదానికి ఒక సందర్భంలో సరైన అర్థం తెలుసుకోవడం ఎలా? అన్న దానిగురించి అప్పటి భాషావేత్తల్లో, తత్వవేత్తల్లో చాలా చర్చ జరిగినట్లు తోస్తుంది. సందర్భాన్ని బట్టి అర్థం తెలుస్కోడానికి చూడవలసిన లక్షణాల గురించి రాశారు. వాటి గురించి క్లుప్తంగా నేను తెలుగులో రాసుకుంటున్న నోట్సు ఇది.

అ) సంసర్గ/సంయోగ – ప్రస్తుత వాక్యంలో ఒక పదం తాలూకా అర్థం అది దానికి వాక్యంలో గల మరో పదంతో ఉన్న సంయోగాన్ని (association) ని బట్టి నిర్థారించడం. “గురువు” అన్న పదానికి ఆంధ్రభారతిలో చూస్తే ఉపాధ్యాయుడు, బృహస్పతి, కాపాడువాడు, లఘువు కానిది, కులపెద్ద ఇలా పదిహేను దాకా అర్థాలున్నాయి. మన వాక్యంలో “దేవ గురువు” అని ఉంటే బృహస్పతి అని, “రెండు గురువులు” అంటే “లఘువు కానిది” అని అర్థం చేసుకోవడం అనిపించింది.

ఆ) విప్రయోగ: “కలం” అన్న పదానికి – లేఖిని, ఓడ, ఇరవై నాలుగు శేర్లు, పాత్ర, గండి, రేతస్సు అంటూ ఇన్ని అర్థాలున్నాయి ఇప్పుడే ఆంధ్రభారతి నిఘంటువు వల్ల తెలిసింది నాకు. కానీ మనబోటి ఆధునికులు వచ్చి “సిరా లేని కలం” అంటే “సిరా” అన్నది వీటిల్లో పెన్నుకి మాత్రమే సరిపోయే పదం కనుక, అది లేని కలం అంటే లేఖిని కావాలి అని నిర్థారించుకోవడం.

ఇ) సాహచర్య: పరస్పర సంయోగాన్ని బట్టి అర్థం చేసుకోవడం. రాముడంటే శ్రీరాముడు, బలరాముడు, పరశురాముడు – ఎవరైనా కావొచ్చు కానీ, సీతా రాములనో, రామ లక్ష్మణులనో రాసినపుడు శ్రీరాముడనే కదా! అయితే ఇది కూడా ఒకవిధమైన సంయోగమే కదా అనుకోవచ్చు కానీ, జగన్నాథుడనే పండితుడు ఈ విధంగా ద్వంద్వ సమాసం లాగా ఉంటే అది సాహచర్యమని భేదం చెప్పాడంట. (ఈయన తెలుగాయనంట. ఇప్పుడే వికీ ద్వారా తెలుసుకున్నా!)

ఈ) విరోధిత: కర్ణార్జునులు అంటే ఇక్కడ కర్ణుడికి అర్జునికి ఉన్న విరోధం అన్న సంబంధం కారణంగా ఇది కర్ణుడి విరోధి, పాండవ మధ్యముడైన అర్జునుడు కానీ, కృతవీర్యుడి కొడుకు కార్తవీర్యార్జునుడు కాదని అర్థం చేసుకోవచ్చు. దీనికి సాహచర్యానికి తేడా ఏమిటన్నది వాళ్ళు రాయలేదు కానీ, ఈ “విరోధం” అన్నదే అని నేను అనుకుంటున్నా. సంయోగం-విప్రయోగం మధ్య తేడా లాగానే.

పై నాల్గింటినీ “సహసంబంధం” (collocation) అన్న గుంపు కింద చేర్చవచ్చు.

ఉ) అర్థ: Purpose served అని రాశారు ఆంగ్లంలో. దీనికి నాకు సరైన ఉదాహరణ తట్టడం లేదు కనుక వాళ్ళదే వాడతా. “అంజలినా జుహోతి” అని (oblation with folded hands), అంజలినా సూర్యం ఉపతిష్ఠతే (worship sun with folded hands) అని రెండు వాక్యాలుంటే, రెంటిలో “అంజలి” అన్న పదానికి గల అర్థ భేదాన్ని వాళ్ళు చేస్తున్న పనిని బట్టి నిర్థారించడం.

ఊ) ప్రకరణ: ఆ పదం వచ్చిన వాక్యం ఏ సందర్భం లో ఉంది అన్నదాన్ని బట్టి. గాంధీ గురించి వాక్యం ఉంటే అది ఏ గాంధీ? అన్నది తెలియాలంటే అది ఏ వాక్యంలో, ఏ సందర్భంలో వచ్చిందో తెలియాలి కదా.

ఋ) లింగ: “indication from another place” అని రాశారు వివరణగా. నాకైతే ప్రకరణ లాగానే అనిపించింది. ఇప్పటిదాకా మొదటి ఐదూ వాక్యం పరిధిలో అర్థాన్ని గురించి చర్చిస్తూంటే ఈ రెండూ వాక్యం పరిధి దాటి చుట్టుపక్కల వాక్యాల్లోని సమాచారాన్ని బట్టి పదార్థాన్ని నిర్ణయించడాన్ని గురించి చెబుతున్నట్లు అనిపించింది (anaphora resolution గురించి రాసినట్లు తోచింది)

ౠ) శబ్దస్యానస్య సన్నిధి: “vicinity of another word” అన్నారు. collocation లాగానే అనిపించింది. చుట్టుపక్కల ఉన్న ఏదో పదం మూలాన ప్రస్తుత పదం తాలూకా నానార్థాలలో కొన్ని illogical అనిపించడం. అక్కడ ఇచ్చిన ఒక్క ఉదాహరణ మాత్రం కొంచెం తేడా ఉందని చెప్పింది. “కరేన రజతే నాగాః” అని వాక్యం. కర (చేయి, తొండం), నాగ (ఏనుగు, పాము) అని రెండు పదాలకీ నానార్థాలున్నా, ప్రతి పదం రెండో పదం తాలూకా అర్థాన్ని నియంత్రిస్తుంది అంటారు.

ఎ) సామర్థ్య: “కోకిల మధువు మత్తులో ఉంది” అన్న వాక్యంలో మధువు కి అర్థం కావాలంటే, ఆంధ్ర భారతి ప్రకారం పాలకూర మొదలుకుని పూదేనె దాకా నానార్థాలు ఉన్నాయి కానీ, కోకిలని మత్తుకు గురిచేయగలిన సామర్థం కలది వసంత ఋతువు కనుక ఇక్కడ అదే సరైన అర్థం అని నిర్థారించడం.

ఏ) ఔచితి: ఒక సందర్భానికి సరిగ్గా తోచే అర్థం. పైవన్నీ కూడా దానికోసమే కదా అనిపించింది కానీ అలంకార ప్రయోగాలు చేస్తున్నప్పటి వాక్యాల గురించి అనుకుంటున్నాను ప్రస్తుతానికి.

ఐ) దేశ: సంఘటన జరుగుతున్న స్థలాన్ని బట్టి అర్థం నిర్థారించడం.

ఒ) కాల: అలాగే, కాలాన్ని బట్టి.

ఓ) వ్యక్తి: లింగ భేదాన్ని బట్టి అర్థం గ్రహించడం.

ఔ) స్వర: ఉచ్ఛారణ బట్టి అర్థంలో తేడాలు గ్రహించడం.

మొత్తానికైతే నేను ఇదంతా చదివి వీటిని మూడు భాగాలుగా వర్గీకరించుకున్నా:
– వాక్యంలోని ఇతర పదాలతో సహసంబంధం (అ, ఆ, ఇ, ఈ, ౠ, ఎ, ఏ)
– పదం వాడిన broader context (ఉ, ఊ, ఋ, ఐ, ఒ)
– ఇతర పదాలతో సంబంధం లేకుండా పదం లోనే inflection వల్లనో, ఉచ్ఛారణ వల్లనో తెలుసుకోవడం (ఓ, ఔ)

పుస్తకంలో ఆయన కూడా మూడు వర్గాలు చేశాడు.
– grammatical means such as gender, part of speech, flectional endings
– verbal context
– non-verbal, situational context
(నేను వెర్బల్-నాన్ వెర్బల్ అని కాక ఒక వాక్యం, పలు వాక్యాలు అని విభజించుకుని, వెర్బల్-నాన్ వెర్బల్ కలిపేశానన్నమాట).

మొత్తానికి పెద్ద లిస్టే.

మతిలాల్ గారి పుస్తకంలో వీటి గురించి ఇదివరలో చదివా కానీ, ఐదేళ్ళ నాటితో పోలిస్తే ఇప్పుడు కొంచెం ఈ అంశాల మీద ఎక్కువ అవగాహన ఉన్నందువల్ల కొంచెం స్పష్టత వచ్చింది ఆలోచన. మళ్ళీ ఓసారి ఆ పుస్తకం చదవాలి.

Published in: on July 28, 2017 at 12:08 am  Comments (3)  
Tags:

పదాలకి అర్థాలు ఎలా తెలుస్తాయి?

“Indian Theories of Meaning” అని ఒక పుస్తకం గత నెల చెన్నై వెళ్ళినపుడు అడయార్ థియొసాఫికల్ సొసైటీ వారి పుస్తకాల దుకాణంలో కొన్నాను. నిన్న అది చదువుతూండగా “How do we learn the meanings of words?” అన్న శీర్షిక కింద ప్రాచీన భారతీయ తత్వవేత్తల ప్రకారం ఉన్న ఎనిమిది మార్గాల గురించి రాశారు. వాటి గురించి క్లుప్తంగా:

౧. వృద్ధవ్యవహార: పెద్దలు పదప్రయోగం నుండి. ప్రభాకరుడనే మీమాంసకుడి ప్రకారం భాష నేర్చుకోడానికి ఇదే మార్గమట. పెద్దలు మాట్లాడే వాక్యాలు, వాటికి అనుబంధంగా చేసే పనులను బట్టి వాక్యాలు, పదాలు, అర్థాలు నేర్చుకోడం సహజమైన మార్గం. ఇందులో మూడు రకాలు:
– ప్రత్యక్ష : నేరుగా మాటకీ-చేతకీ సంబంధం చూడగలగడం.
– అనుమాన (inference): అన్నవారి మాటకి విన్నవారి స్పందనని బట్టి అర్థం ఊహించడం
– అర్థపత్తి (postulation): రాజు గారి పెద్ద భార్య మంచిదంటే చిన్న భార్య కాదని అనుకోడం అర్థపత్తి అనిపించింది నాకు అక్కడ ఉదాహరణ చూస్తే.
చాలా మంది సంస్కృత భాషావేత్తలు ఈ విధంగా నిజజీవితంలో వాడుకను నేర్చుకుంటూ భాష నేర్చుకోవడం ఉత్తమమైన పద్ధతని భావించేవారట.

౨. ఆప్తవాక్య: నమ్మదగ్గ వ్యక్తి నుండి వచ్చే వాక్యాల ద్వారా పదాల అర్థాలు తెలుసుకోవడం. ఇందుకు ఉదాహరణగా పిల్లలకి వాళ్ళ తల్లిదండ్రులో, బంధువులో ఇంట్లో భాష నేర్పే ప్రయత్నం చేయడం ఉదాహరణగా చెప్పారు. అంటే “ఆయన నాన్న. ఈమె అమ్మ. ఇది పెన్ను” ఈ టైపులో నేర్పితే క్రమంగా అర్థాలు తెలియడం.

౩. వ్యాకరణం: పదాల పుట్టుక, కూర్పు మొదలైనవి వ్యాకరణం ద్వారా నేర్చుకోవడం. వ్యాకరణానికి గల ముఖ్య ఉపయోగం తొందరగా సరైన భాష నేర్చుకోవడమే అన్నారు ఈ రచయిత.

౪. ఉపమాన: పోలికని బట్టి నేర్చుకోవడం. ఫలానా అడవి దున్న ఆవు జాతికి చెందినవాటిలా ఉంటుందని చెబితే, తర్వాత దాన్ని ఎపుడన్నా చూసి గుర్తు పట్టగలగడం (థియరీ చదివి ప్రాక్టికల్స్ చేయగలగడం?)

౫. కోశ: అమరకోశం టైపు పుస్తకాల నుండి నేర్చుకోవడం.

౬. వాక్యశేష: ఏదన్నా వాక్యంలో పదం అర్థం కాకపోతే తక్కిన భాగం కూడా చదివి సందర్భాన్ని బట్టి అర్థం చేసుకోవడం.

౭. వివృతి: వ్యాఖ్యానం ద్వారా అర్థం చేసుకోవడం

౮. సిద్ధపదసాన్నిధ్య: ఒక వాక్యంలో ఇతర (మనకి అర్థం తెలిసిన) పదాలతో ఈ పదానికి ఉన్న సంబంధాన్ని పట్టి పదార్థాన్ని గ్రహించడం.
ఇదే అర్థం వచ్చేలా J.R.Firth అనే బ్రిటీషు భాషావేత్త యాభైల్లో అన్నారు. ఆ వాక్యం ఇది: You shall know a word by the company it keeps (Firth, J. R. 1957:11)
తరువాత్తరువాత Firth ఆలోచన భాషాశాస్త్రాన్నీ, తరువాత కంప్యూటర్లనీ భాషాశాస్త్రాన్నీ కలిపే కంప్యుటేషనల్ లింగ్విస్టిక్స్ నూ ప్రభావితం చేస్తున్న Distributional Semantics అన్న పరిశోధనారంగం గా మారింది. ప్రస్తుతం నడుస్తున్న Deep Learning హవాలో భాషకు సంబంధించిన సాఫ్ట్వేర్ వెనుక ఉన్న Word embeddings కూడా ఈ distributional semantics పుణ్యమే. ఈ విషయమై భారతీయ భాషావేత్తలు ఎప్పుడో ఆలోచించారని తెలిసి ఆశ్యరంగా అనిపించింది. ఇదివరలో దీని గురించి బి.కె.మతిలాల్ గారి పుస్తకంలో ప్రస్తావించారు కానీ ఇంత వివరంగా లేదనుకుంటాను.

ఈ క్రమంలో ఈ “ఎనిమిది మార్గాల” గురించి వెదుకుతూండగా తెల్సిన మరో విషయం – 8 way of knowing అని నేటివ్ అమెరికన్, నేటివ్ ఆస్ట్రేలియన్ మొదలైన ఆదివాసీల మధ్య కూడా ఉందని. ఆన్లైన్ దొరికిన ఒకటి, రెండు లంకెలు చూడగా అది, ఇది వేరేలా అనిపించాయి కానీ, నేను పెద్దగా చదవలేదు వాటిని.

********

ఈ పుస్తకం వివరాలు:
Indian theories of meaning
Kunjunni Raja
Adyar Library Research Center.
First published in 1963 (Originally: doctoral thesis at London University)
అడయార్ థియోసాఫికల్ సొసైటీ వాళ్ళ దగ్గర దొరుకుతుంది.

Published in: on July 24, 2017 at 11:39 pm  Leave a Comment  
Tags:

Queen of the desert

నిన్న నికోల్ కిడ్మన్ నటించిన Queen of the Desert అన్న సినిమా చూశాము. Werner Herzog దర్శకుడు. అతని సినిమాలు నేను ఇదివరలో ఏవీ చూడలేదు కానీ, అతని గురించి చాలా విని/చదివి ఉన్నందువల్ల – అదేమిటి, ఈయన హాలీవుడ్ లో పెద్ద రిలీజులు కూడా తీస్తాడా? అన్న ఆశ్చర్యం కూడా సినిమా చూడ్డానికి ఒక కారణం. సినిమా ఒక బయోగ్రఫికల్ డ్రామా అనే చదివినా కూడా, బయోపిక్ అని అనుకున్నాను నేను..దర్శకుడి పేరు వల్ల. Gertrude Bell అన్న ఆవిడ జీవితాన్ని సినిమాగా తీశారు అన్నారు. నాకు బెల్ గురించి మొదట్లో తెలీదు. సినిమా సందర్భంగానే తెలుసుకున్నాను. చాలా ఆసక్తికరంగా అనిపించింది. ఇప్పుడు ఈ నేపథ్యం లో సినిమా కెళ్ళి వచ్చాము. కట్ చేస్తే:

a) ఆవిడ కథ ఏమిటి? ఆ సినిమాలో ఆ కథ ఎంత? ఆవిడ జీవితంలో ఉన్న డ్రామా ని కథలో చూపించకుండా కొత్త డ్రామా అంతా పెట్టడం ఏమిటి? అప్పుడది జీవిత గాథ ఎలా అవుతుంది? ఈ విధమైన cinematic liberties అందరూ తీసుకుంటూనే ఉంటారు అనుకుందాము.. కానీ Herzog?? అనేకమంది గొప్ప దర్శకుల చేత గొప్ప దర్శకుడు అనిపించుకున్న Herzog? హాలీవుడ్ అందరినీ అలా మార్చేస్తుంది అనుకోవాలా? ఆయన సినిమాలేవీ చూడనందువల్ల నేనిలా ఏదేదో ఊహించుకుంటున్నానో ఏమిటో!

b) ఆ డ్రామా సంగతి అటుపెడితే, ఒక్కోచోట సినిమానా డాక్యుమెంటరీ నా? అని సందేహం కలిగేలా ఉంది కథనం. బహుశా గొప్పోళ్ళు అంతే, మనకి అర్థం కారు అని సరిపెట్టుకోవాలేమో.

c) ఇవి అటు పెడితే, సినిమటోగ్రఫీ మట్టుకు అద్భుతం. ఆ ఎడారులు, అరేబియా ప్రాంతాలు, భవనాలు-ఇళ్ళ ఇంటా బయటా – ఎంత గొప్పగా చూపించారో!! చూడ్డానికి రెండు కళ్ళూ చాల్లేదు.

d) నికోల్ కిడ్మన్ – 48 ఏళ్ళ మనిషి సినిమా మొదట్లో టీనేజర్ లాగ కనిపిస్తుంది 😮 అలా ఎలా కనిపిస్తారో! సినిమా అంతా ఆమె పాత్ర రూపురేఖలు, ఆహార్యం మారిన తీరు, దానిని ఆవిడ ప్రదర్శించిన తీరు- అద్భుతమే. బాగా ఎమోషనల్ దృశ్యాల్లో కూడా ఆట్టే కన్నీటి బొట్లు రాల్చకుండానే, నోటి నుండి మాట రాకుండానే ఆవిడ నటించిన తీరు నన్ను ఆశ్చర్యపరిచింది. ఇంకా చెప్పుకుపోవచ్చు కానీ, ఆమె కోసం ఈ సినిమా చూసినట్లైంది లాస్టుకి 🙂

ఆ విధంగా, వికీపీడియాలాంటి చోట చదివినపుడు కూడా బాగా ఆసక్తికరంగా అనిపించిన కథ సినిమాలో మట్టుకు కొంచెం సాధారణంగా అనిపించింది అనమాట నాకు. కానీ, Gertrude Bell అంటే ఒక విధమైన కుతూహలం కలిగింది. అందువల్ల ఈ Herzog గారిని క్షమించదల్చుకున్నా.

Published in: on September 30, 2015 at 5:34 pm  Comments (1)  

గణాంకాన్వేషణ

అది Statistical Exploration అన్న దానికి నేను పెట్టుకున్న తెలుగు పేరు లెండి.

కొన్ని రోజుల క్రితం నాకు, నాకు తెలిసిన పెద్దాయన ఒకరికి మధ్య ఒక సంభాషణ జరిగింది. సారాంశం ఏమిటంటే – “పుస్తకం.నెట్ లో నాకు విశ్వనాథ రచనలు తప్ప ఏం కనబడ్డం లేదు. వెబ్సైటు చూడ్డం మానేద్దామనుకుంటున్నాను. అంత అభిమానం ఉంటే ఒక విశ్వనాథ వెబ్సైటు పెట్టుకొండి, మాబోంట్లను వదిలేయండి” అని.

అప్పుడు నేను – “పుస్తకం.నెట్ పాఠకుల వ్యాసాలతో నడిచే వెబ్సైటు. నేను గానీ ఇతర నిర్వహకులు కానీ మొత్తం కంటెంట్ సృష్టించము. వైవిధ్యం కావాలంటే అందరూ భిన్న రకాల పుస్తకాల గురించి రాస్తే తప్ప రాదు” అని చెప్పాను. ఆ తరువాత ఇంకాసేపు ఈ విషయం మీద చర్చించుకున్నాక ఆ సంభాషణ ముగిసింది. కానీ, ఆ వ్యాఖ్య నా మది తొలుస్తూనే ఉంది. కొంచెం సమయం చిక్కడంతో ఇవ్వాళ: గత కొన్ని నెలలుగా వారానికి మూణ్ణాలుగు వ్యాసాలు కనీసం ఉంటున్నాయి, ఇందులో విశ్వనాథ రచనల పైన వచ్చినవి ఎన్ని? అన్న సందేహం కలిగి గణాంకాలను చూశాను కాసేపు. నేను కనుక్కున సంగతులు ఇవి: (మరీ కాకిలెక్కలు కావు కానీ, అలాగని విశేష గణాంక పటిమ కూడా చూపలేదు)

ఇప్పటిదాకా 1485 పోస్టులు (2009 జనవరి ఒకటో తేదీ నుండి) వస్తే, అందులో 148 పోస్టులు 2014 జనవరి 1 నుండి వచ్చినవి. ఇది 27వ వారం ఈ ఏడాది లో. అంటే, దాదాపుగా వారానికి 5.5 టపాలు అనమాట. అందులో ప్రతి వారమూ ఒకటి వీక్షణం. నాకు గుర్తున్నంతవరకూ పూర్ణిమ ప్రతి వారమూ ఒక పుస్తకం గురించి పరిచయం రాసింది. ఇవి ఆంగ్ల, హిందీ, ఉర్దూ భాషల్లో రాయబడ్డ పుస్తకాలు, అనువాదాలు. శ్రీశ్రీ అనంతం పై రాసినది ఒక్కటే తెలుగు పుస్తకం గురించి. భారత ఉపఖండపు, విదేశీ రచయితలు ఉన్నారు ఈ వ్యాసాల్లో ప్రస్తావించబడ్డ వారిలో. నేను గమనించినంతలో ఈ పరిచయాల్లో ప్రస్తావించబడ్డ రచయితలు రాసిన భాషలు: ఇంగ్లీషు, హిందీ, ఉర్దూ, పోర్చుగీసు, హిబ్రూ, రష్యన్, స్వీడిష్, టర్కిష్, నార్వేజియన్, ఫ్రెంచి, చెక్ భాషలు (వివరాలకు పూర్ణిమ వ్యాసాలన్నీ ఈ లంకెలో చూడవచ్చు).

సరే, 148 లో ఒక 27 పూర్ణిమవి, ఒక 27 వీక్షణం వీ అయ్యాయా… విశ్వనాథ వారి గురించి వచ్చిన టపాలు 20. అందులో, శ్రీవల్లీ రాధిక గారు పురాణ వైర గ్రంథమాల గురించి వరుసగా 12 వారాలు రాసిన పరిచయాలు కూడా ఉన్నాయి. ఇక తక్కిన ఎనిమిదిలో ఆరు హేలీ రాసినవి, ఒకటి ఆంగ్లంలో సి.ఎస్.రావు గారు రాసిన Sri Viswanatha as a Short Story Writer వ్యాసం, మరొకటి యద్దనపూడి కామేశ్వరి గారి 2011 వ్యాసానికి పునర్ముద్రణ. సరే, మొత్తానికి 27 వారాలకి 20 వ్యాసాలు – అంటే వారానికి ఒక వ్యాసం కన్నా తక్కువ. ఇంకా డెబ్భై పై చిలుకు వ్యాసాలు, ప్రకటనలు వగైరాలున్నాయి.

సరే, కాస్త ఏవన్నా వైవిధ్యం ఉందేమో చూద్దాము అని ఖజానా పేజీ తెరిచి నెలవారీగా చూడ్డం మొదలుపెట్టాను. నేను చూసినంతలో నెలకి కొన్ని టపాల లంకెలు కింద జతచేస్తున్నాను. ఇవి మట్టుకే వైవిధ్య భరితమైనవని కాదు. అన్నీ లిస్టు చేయలేను కనుక, నెలలో వచ్చిన వ్యాసాల్లో వైవిధ్యం చూపడానికి నేను పక్షపాతాలు అవీ లేవనుకుంటూ ఎంపిక చేసినవి ఇవి:

జనవరి 2014:
* తిరుమల: రవీందర రెడ్డి ఛాయాచిత్ర సంకలనం గురించి జంపాల చౌదరి గారి వ్యాసం
* అంధా యుగ్ -ధరం వీర్ భారతి రాసిన హిందీ నాటకం గురించి పూర్ణిమ వ్యాసం
* Devil on the cross – కెన్యాకు చెందిన Ngũgĩ wa Thiong’o అన్న రచయిత గికుయు భాషలో రాసిన పుస్తకానికి ఆంగ్లానువాదం గురించి హేలీ వ్యాసం
* 2013 లో చదివిన పుస్తకాల జాబితాను పంచుకుంటూ ఐదుగురు వ్యక్తులు (ఇందులో ఒక స్కూల్లో చదువుకునే అమ్మాయి కూడా ఉంది) రాసిన వ్యాసాలు.

ఫిబ్రవరి 2014
* కవి, రచయిత గుల్జార్ రచనల గురించి – పూర్ణిమ, తృష్ణ, నాగిని గార్ల వ్యాసాలు
* The 11 pictures of time: The physics, philosophy and politics of time beliefs అన్న పుస్తకం గురించి హేలీ వ్యాసం
* జాక్ లండన్ ఆంగ్ల నవలలు “The call of the wild”, “White Fang” గురించి రానారె వ్యాసాలు

మార్చి 2014
* జీవీ కృష్ణారావు నవల కీలుబొమ్మలు గురించి ఆంగ్లంలో జీ.ఆర్.కె. మూర్తి వ్యాసం
* జగదీశ్ నాగవివేక్ పిచిక ఫొటో పోస్టులు
* అరిపిరాల సత్యప్రసాద్ కథల గురించి కొల్లూరి సోమశంకర్ వ్యాసం
* ఒక స్వీడిష్ సినిమా వెండితెర నవల పుస్తకం గురించి నేను రాసిన వ్యాసం (వైవిధ్యం ఉందని చూపడానికి ఇస్తున్న లంకె కానీ, సోత్కర్షకు కు కాదని గమనించగలరు)

ఏప్రిల్ 2014:
* రాణి శివశంకరశర్మ “గ్రహాంతర వాసి” పై హేలీ వ్యాసం (ఈ పుస్తకం మీద అంతర్జాలంలో అది ప్రచురించబడేనాటికైతే నాకే సమీక్షా కనబడలేదు)
* వోల్గా “రాజకియ కథలు” పై రాగమంజరి గారి వ్యాసం
* “కొల్లబోయిన పల్లె” కథాసంపుటి పై రవి గారి వ్యాసం
* Things fall apart అన్న ప్రముఖ నైజీరియన్ ఆంగ్ల నవల గురించి రానారె వ్యాసం

మే 2014:
* హెన్రిక్ ఇబ్సెన్ నార్వేజియన్ నాటకాల ఆంగ్లానువాదాల గురించి రెండు వ్యాసాలు
* ఇస్మత్ చుగ్తాయ్ రచన గురించి వ్యాసం
* డక్కలి జాంబ పురాణం గురించి వ్యాసం
* ఆంగ్ల, ఆంగ్లానువాదంలో వచ్చిన కొన్ని నవలల పరిచయాలు
(నవల, నాటకం, వ్యాసం, ఆత్మకథ – ఇక్కడే నాలుగు తరహాల పుస్తకాల ఉదాహరణలు ఉన్నాయి!)

జూన్ 2014:
సంఖ్యా పరంగా వ్యాసాలు తక్కిన నెలలతో పోలిస్తే తక్కువే అయినా, ఒక తెలుగు నవల, ఒక చెక్ నవలకు ఆంగ్లానువాదం, ఒక memoir ఇలా వ్యాసాలు వచ్చాయి (అదే, మూడు విశ్వనాథ వ్యాసాలు కాకుండా!)

అదనమాట. మొత్తానికి ఒకే వ్యక్తి రచనలపైన ఆరు నెలల్లో ఇరవై వ్యాసాలు రావడం అద్భుతమైన విషయం గా తోస్తుంది నాకు. ఏదో ప్రతి రెండు వ్యాసాలకి ఒకటి విశ్వనాథ వ్యాసం ఉంటే – ఇది విశ్వనాథ మోనోపొలీ అనుకోవచ్చు. కానీ, ఇక్కడ ఏడెనిమిది వ్యాసాలకి ఒక విశ్వనాథ వ్యాసం కనుక అంత ఖంగారు పడక్కర్లేదేమో అనిపిస్తోంది. అందునా, 2009 నుండి చూస్తే మొత్తం దాదాపు నలభై విశ్వనాథ వ్యాసాలుంటే, 1400 పై చిలుకు ఇతర వ్యాసాలున్నాయి – వెబ్సైటులో పాత వ్యాసాలు కూడా ఉన్నాయి కద చదువుకోడానికి!! 😉

అలాగ, ఇతరుల సంగతేమో కాని, ఈ టపా రాసినందువల్ల నాకు పుస్తకం లో ఎన్ని మంచి వ్యాసాలొస్తున్నాయో, ఎంత వైవిధ్య భరితమైనవి ఉన్నాయో తల్చుకుని ఆనందించే అవకాశం కలిగింది.

అప్పుడప్పుడు –
1) పుస్తకంలో పూర్ణిమ, సౌమ్య తప్ప ఎవరూ రాయరు
2) పుస్తకంలో వ్యాఖ్యలు కూడా వాళ్ళే రాసుకుంటూ ఉంటారు
3) పుస్తకం విశ్వనాథ భజనమందిరం
4) (ఇంకాస్త ముందుకెళ్ళి) పుస్తకం వాళ్ళు మైనార్టీ కులాలను, మతాలను వేధిస్తారు
5) పుస్తకం వాళ్ళని ఎవళ్ళో ఏదో అన్నారని జైల్లో వేశారు
– ఇలాంటివి అంటూంటే, నేను గమనించని కొన్ని సంగతులు నాకు తెలుస్తూ ఉంటాయనమాట.

పుస్తకం చదువరులకు, రచయితలకు, శ్రేయోభిలాషులకు, అభిమానులకు-ద్వేషులకు, అనుమానించేవారికి, అవమానించేవారికి -అందరికీ ధన్యవాదాలు.
సర్వేజనా సుఖినో భవంతు.

Published in: on July 5, 2014 at 12:01 pm  Comments (3)  

Excerpt from “Semantic Universals …”-last

(These are some final notes on the book Semantic Universals in Indian Languages by Anvita Abbi, which includes Chapter 4 and Conclusions chapter. All previous articles in this series can be seen here.)
*****

Soliloquy: Now, I had big time troubles with chapter 4 – so I could not take much notes as I did not understand much. But, I will still try to write down what I understood. Reg my troubles, first, the examples were unclear about the phenomenon they are supposed to explain. Second, in each language, a different sentence was taken. So, I could not see what actually is being shown through those examples. Thirdly, the language used was way too academic for me (may be I should not complain about this part at least, but may be I can, because I am not a linguist!). Finally, in general, it appeared to me that the goals of this chapter were fuzzy.
(Disclaimer: All the above opinions are mine and only mine. As a reader, I have the right to say I had trouble understanding certain things in someone’s book!)

Enter the dragon:

Idea: “Languages of the South-Asian subcontinent do make a distinction between ‘subjects’ who act, do, or perform an action from ‘subjects’ who undergo, experience, have, become or any such phenomenon which is ‘out of control’ of the subject nominal”. The ‘non-performative’ kind of actions are mostly feelings like like/dislike, hunger, pain, etc., Now, as far as I understood, this chapter is a discussion on this aspect.
(Actually, they call even “thinking” non-performative but I am still wondering why!)

“… further points out an interesting paradox that these languages describe such subjective experience (which are a kind of internalized states and experiences) from an ‘external point of view’ that is by putting the experiencing subject in oblique case and either making the experience itself the grammatical subject or, less commonly, using an impersonal (and generally deleted) grammatical subject.”

I guess this means saying: “నాకు ఆకలేస్తోంది” for “I am hungry” instead of “నేను ఆకలితో ఉన్నాను”.

******
There are four sections in this chapter:
1. Non experiential constructions
2. Experiential constructions
3. Semantic Typology
4. Linguistic Encoding
5. Discussions on what is dative? what is subject etc.
(With some difficulty I managed to understand the first 3 sections.)
******
Section-1

“A nominal element can be in possession of alienable or inalienable entities .. .. many of the South Asian languages mark the possessor NP distinctly from the non-possessor or agnetive NP”

The examples here were not so clear to me, but here is what I understood after a discussion through examples, with a friend who is not a linguist but the native speaker of a different language. (We just took the sentences mentioned here and checked how they look in our respective languages to understand what the author is suggesting)

So, if I say “I have two hands”, I say: “నాకు రెండు చేతులు ఉన్నాయి”/मुझे दो हाथ है (someone might also say: “मेरे को दो हाथ है”) ; But if I say – I have two umbrellas, I say – “నా దగ్గర రెండు గొడుగులు ఉన్నాయి/मेरे पास दो छाते है; (because hands are my inalienable possession unless I meet with a horrible accident.) Although its not mentioned here, there are fuzzy cases like: “వాడికి బోలెడు డబ్బుంది” vs “వాడి దగ్గర బోలెడు డబ్బుంది”. But the point is: “All the possessive constructions are translatable by “have” in English.”

******

I did not understand the rest of this chapter much, at least not as much that I could write my own notes. So skipping it. I am in urgent need of a refresher course on parts of speech and basic grammar 🙂

*******
An excerpt from the conclusion chapter of the book:

“Our investigation into the semantic structures of expressives, echo formations, word reduplication, explicators, and non agentive subjects reveal a very significant aspect about the Indian languages and its users. It is mostly those semantic constructs which pertain to perceptive and sensory abilities of a human being that materialize in structural cognates. These abilities are predetermined by specific socio-cultural environment of the speakers of the region. We can ask ourselves that why don’t we find structural resemblances without parallel resemblances in meaning? Or why we don’t we find varying or different linguistic structurations for same or similar semantemes? Why five senses of perception manifest themself in expressives? Why passivity or out of control situation is encoded by oblique marking on the subject nominal? Or why inadvertent action is manifested in the use of an explicator? Surely, these are neither chance resemblances nor genetic inheritences. These are language contact induced phenomena, which, having crossed the barriers of history and geography, have sustained in the various speech communities over a long period of time.

What is obscure till date is the process of this diffusion and convergence. But what is transparent is the fact that in a language contact situation, many of the languages change drastically. Drastic enough to surprise any historical linguist. To him they might appear as ‘sister’ languages not being able to segregate historical affinity from areal affinity. Transparency is also reflected in the typology of these languages which undergoes a change and becomes like that of adjacent languages irrespective of the genetic or typological leanings of the latter.

The homogenized signifier-significant relationship that holds between diverse languages of India is a unique feature that reflects a nation with strong and stable multilingual community. Perhaps, it is in the interest of all of us not to have it disturbed by artificial forces like monolingualism and reduction in the domains of language use.”

I started reading Dr Peri Bhaskara Rao’s “Reduplication and Onomatopoeia in Telugu”, which on one hand is very interesting and on the other hand raises too many questions within me. Perhaps because its zooms in more into one language, which happens to be my language (with a different dialect), i am getting to notice things I did not notice while reading the chapter on same stuff in “Semantic Universals..”.

Anyway, end of story for this book. Interesting book which perhaps would have been better with some editing and proof reading.

Excerpts and Comments on “Semantic Universals…”-6

(This is some notes on the Chapter 3 : Explicator Compound Verbs and Indian World View, from the book Semantic Universals in Indian Languages by Anvita Abbi. All previous articles in this series can be seen here.)
*****

Explicator Compound Verbs (ECV), by author’s definition are those verbs which are compounds consisting two verbs V1, V2 where V2 is mostly used to modify or explicate V1, usually representing the tense, mood and aspect of V1. Examples are words like: వెళ్ళి-పోయాడు, बैठ-गया etc., There can be more than two verbs too here. Also, these explicator verbs can be multi-functional. They can indicate one action or another depending on which verb it is being used with. (I kept hyphens to show that there are two verbs there. I at least, never see them as two words by default).

So, this chapter is about such verb formations in various Indian languages, what sort of V2 combine with what sort of V1 etc., The first verb is called a polar verb/main verb/principal verb. The second one is called explicator verb/operator/vector/auxiliary/intensive auxiliary/light verb (I think the choice of one of these terms also depends on what language you are talking about).

Broadly, the kind of “meaning” conveyed in these constructions are of three types.
* Aspectual : used to indicate completion, perfectivity etc.,
e.g, చెప్పాను vs చెప్పేశాను (చెప్పి-వేశాను); मारना vs मार देना etc.,
(For those who want to be entertained – try giving some of these words to google translate and translate to English :p)

“..when the notion of perfectivity is used by varying language speakers it is variously seen to mean i) event or action seen as a whole; ii) action thoroughly or exhaustively done; c) completeley done action; iv) total achievement – in different languages. Clearly, all these belong to the same semantic field and it is this we take as significant. The various in the semantic constructs is due to different “world views”.

* Attitudinal: used to indicate the attitude like anger, respect, contempt, humility etc.,
e.g., Anger – తిని చావు; exasperation – తిని ఏడువు; (various words like: मार रखा, मार बैठा, मार डाला etc.,) There was an amazing array of examples for Malayalam – humility, contempt, respect, surprise at unexpectedness, regret or undesirability or censurality, anger or disgust or exasperation.

* Adverbial
– Adverbial (manner)
There are various fine-grained actions like – sudden/abrupt (कर बैठी/చేసేశాను); without volition (చేయాల్సివచ్చింది/करना पड़ा?..actually how about చేసిచచ్చాను?); deliberate (చేయవద్దులే?); done with difficulty (చేయగలిగాను/कर सका?); done easily (చేసేశాను/कर डाला); done casually (చేసి పారేశాను/कर छोडी?); violent (कर डाला); intensively/exhaustively done. etc.,
(Am wondering if in Telugu, the preceding modifier is necessary to get the sense although some suffixes come only with some modifier. E.g., అలవోకగా చేసేసాను and not అలవోకగా చేయగలిగాను; క్షుణ్ణంగా పరిశీలించాను but not క్షుణ్ణంగా పరిశీలించిపారేశాను. ఉన్నట్లుండి చేసేశాను but not ఉన్నట్లుండి చేయగలిగాను)

– Adverbial (non-manner)
Benefaction – self/others (చొక్కా కుట్టించుకో vs కుట్టించు/కుట్టించిపెట్టు – for someone else सिलवा लो, सिलवा दो; Irreversible (వెళ్ళిపోయాడు? as in.. दिल के टुकड़े टुकड़े करके मुस्कुराते चल दिये?); Done and got over with (ఇంక నీ పనైపోయింది/तेरा नंबर आगया?); Emphatic Definite (వెళ్ళి తీరాలి?); Anticipatory action done in advance; Introvert action; Overt

(These examples are my concoctions. I am still trying to understand the fine grained classification)

“To conclude, we may say that the explicators in South Asian Languages are drawn from similar lexical sets and are used with main verbs in the respective languages in private contrast with simple verbs, to indicate similar types or range of meanings. Inspite of such such sharing at lexico-semantic level, one can identify typical Indo Aryan explicators and typical Dravidian explicators. .. .. One can identify a typical explicator meaning of a specific language family. .. .. At the level of actual manifestations such as sound sequences or a length of a word, or a number of explicators and their individual meanings etc., it is true that the languages show differences but they are strikingly similar from the point of view of the semantic parameters involved.”

My comments: On the whole, I found the phenomenon interesting and more interesting considering that it is a special feature of certain languages around my homeland. But, the chapter seemed to have been written in a hurry. Things are abrupt. It could have been expanded a bit. Tables come in the middle of the text and run for several pages etc., But, it gives a lot of food for thought.

Also, I got a feeling that people translating from Indian languages to English would be better translators with the knowledge of these linguistic phenomenon. No, I do not have any empirical evidence to prove this. It was just a “feeling” while reading about these things that exist in say Hindi and not in English or viceversa.

***
Some readings that I found useful:
– I think this term ECV is something defined by the author because I could not find too many notes on it online. However, for the enthusiasts (like me), the following wiki pages might be interesting:
* Compound Verb
* Stretched Verb
* Phrasal Verb
* Serial Verb
* Verb Phrase
* Periphrasis
* Modal Verb

– “Semantic Typology of Explicator Compound Verbs in South Asian languages, Anvita Abbi and Devika Gopalakrishnan. Read online here. They seem to equate ECV with compound verbs and serial verbs. But, others seem to make distinctions. This article seemed to be more compact and well-written compared to the chapter in the book I am reading.

Excerpts and Comments on “Semantic Universals…”-5

(Continued from yesterday’s post, on the same chapter. This is some notes on the Chapter 2 : Areal Typology of Expressives, Echo-formations and Word reduplication. from the book Semantic Universals in Indian Languages by Anvita Abbi. All previous articles in this series can be seen here.)
*****

Other kinds of Lexical Reduplication:

After Echo words, it is a reduplication of a “discontinuous” type where a syllable is inserted between two reduplicated words (e.g., कम से कम, कभी न कभी, कही न कही – drop a comment if you have a good Telugu example. I can’t think of it at the moment).

Then, there is Semantic Reduplication, where related words join together to form compounds. These can be synonyms (like in పండుగా పబ్బం, धनदौलत – alright may be the Telugu example is not a compound. It perhaps is written as two seperate words!) or antonyms (like in మంచీచెడూ, उठना बैठना etc.,) or related words (అన్నపానాలు? मोल-तोल etc) – but, as per the author, “such compounts are part of language universals and do not interest us specifically for the investigation under consideration”.

Then comes “Complete Word Reduplication” (CWR) which are the constructions like – “వింటూ వింటూ నిద్రపోయాను”, बैठे बैठे सोगया etc.,)..and these are very productive ways of forming words. For a change, I would like to type in the author’s examples from Kharia language (the language spoken by the Kharia tribe near Jharkhand) instead of Hindi or Telugu…because I found them interesting.

goej’ (to die-verb) – goej’ goej’ (dead like-adjective)
no (to eat-v) – no no (right hand, used for eating-Noun)
jung (to ask-v) – jung jung dan (engagement-N)
bor (to ask-V) – bor bor lebu (beggar-N)


“reduplicated verbal adverbs of our “baithe baithe” types are universally used by all South Asian languages to indicate aspects like simultaneity, continuity, iteration, sequentiality and non precipitiveness. This is one feature which marks the South Asian languages distinct from neighbouring languages. It gives the languages of the subcontinent a group identity.”

And then, there is interesting comment on how geo-political plurals block this sort of areal diffusion (of certain linguistic structures occuring in all languages of that area irrespective of their genesis) – by taking an example of Taizang, a Tibeto-Burman language spoken in Burma border.

There is a nice table summarizing word-reduplication in Indian languages, for various parts of speech. I would put Telugu examples here:
Noun – ఇంటింటి
Pronoun- వాణ్ణి వాణ్ణి (won’t there be a comma?)
Adverb – చూసి చూసి
Adjectives – వేడివేడిగా
Verbs – –
Quantifiers – ఒకటొకటి

So, end of story for this chapter. The next chapter is on “Explicator Compound Verbs” (like – కూర్చుండిపోయాను, मारडाला etc., where there are two verbs, where the main meaning is in the first verb but the second verb is used bereft of its meaning, to convey tense, mood and aspect).

(to be continued)

Excerpts and Comments on “Semantic Universals…” -4

(Continued from yesterday’s post, on the same chapter. This is some notes on the Chapter 2 : Areal Typology of Expressives, Echo-formations and Word reduplication. from the book Semantic Universals in Indian Languages by Anvita Abbi. All previous articles in this series can be seen here.)
*****

After “Expressives”, which is “Morphological Reduplication”, the next thing that was dealt with in this book was “Lexical Reduplication” or word reduplication, which is also an important areal feature that originated due to language contact.

Lexical Redup. can be partial like echo-word formations (e.g., చలీ గిలీ, खाना वाना) or complete. (perhaps అప్పుడప్పుడు?)

Echo-words: In these, the base word form is followed (చలీగిలీ) or in some cases preceded (కొట్టకొస) by an echo word. In the “followed” cases, the echo word is formed “by replacing the initial syllable of the word in question by another syllable (this syllable varies from language to language) keeping intact the canonical shape of the word. Most often, it copies the initial vowel.”
e.g, खाना वाना; इंग्लिक्ष विंग्लिश – has the first vowel copied in the echo word. But, Dravidian languages it seems don’t follow the trend. In Telugu, for example – we say: “చలీ గిలీ” but also “పువ్వూ గివ్వూ” instead of “పువ్వూ గువ్వూ”. So, the echo forming syllable is gi- or ki- in Telugu (and other Dravidian languages) while it is v+base word’s first syllable for say Hindi. The author stuck to only examples from Hindi and South Indian languages here. So, I don’t have any idea what happens in other languages like Bangla say. From a single Bangla example, I managed to understand that its -t- instead of -v- for Bangla.

Apart from this kind of echo-formations, Dravidian languages also form echo by preceding the base-word with a word formed by repeating the first syllable of the base word and adding -tta or -rra to this (e.g, పట్టపగలు, విర్రవీగు, కట్టకడపటి etc.,). There are also పొలంపుట్రా, నగానట్రా etc., (The author suggests refering to Korada Mahadeva Sastri’s and M.Selvam’s books for further reading on this topic. They are mentioned at the end of this post).

Note: “Nouns are the most echoed grammatical category. Verbs, adjectives, pronouns and personal pronouns are echoed but the frequency is much less than found in the nominal category.”

Now comes another interesting phenomenon, where two valid unrelated words from the lexicon combine to form a new compound word, in which the second word delexicalizes itself and serves as an echo word to give a connotation of “generality” or “etc.

E.g, ముళ్ళూ-గిల్లూ, tuNi-maNi from Tamil (clothes-money to mean clothes etc.,)

I was really fascinated by these echo-words when I met a linguist acquaintance during that short US trip 2,3 weeks back. He pointed out to me these kind of syllable difference between Hindi, Telugu and Tamil which I never noticed so far. After that, I accidentally found this book. Very interesting examples… (Now, this paragraph is a digression and soliloquy!)

Another interesting kind of echo-word where both the words are valid words …but combine together to give a completely different meaning is: “गाजर मूली” which is supposed to mean “insignificant”.

So, these examples raise an important question – should these echo words be defined from the meaning point of view or just from a sounding similarity point of view. The author says – the constructions like “गाजर मूली” would be considered as a compound word where the components lose their original meaning.

Now, the author also distinguishes between “semantic echoing” and “functional echoing”.

semantic echoing: When we say – “caay-vaay”, we mean, tea and other eatables that we can have with it.

functional echoing: When we say “pyaala-vyaala”, we refer to any container of a cup type.

(It seems so difficult to distinguish between these two!!! I need more practice I guess.)

This part on echo-words is concluded thus:

“It is clear that echo formations in Indian languages share their structural configuration as well as the associated semantic parameters across language families and language typologies. These structures manifest generality, casualness, nonspecificity, extremities and group identities. …”

Later in the chapter, other forms of lexical reduplication (discontinuous reduplication like-“कभी न कभी”, perhaps ఎప్పుడో ఒకప్పుడు too?; semantic reduplication like: धन दौलत; Telugu example?; complete word reduplication – చెప్పి చెప్పి విసుగొచ్చింది, बैठे बैठे सो गया etc.) are discussed. (And I summarize what I understood in the next post!)

Side comments: Actually, there is “అప్పుడప్పుడు”, which is an echo-word but is also a word combined by a different Sandhi compared to “పట్టపగలు”. There was no such topic of Sandhi in the discussion so far in this chapter. I find it interesting though!

Suggested Readings:
1. Korada Mahadeva Sastri, 1969. A Historical grammar of Telugu with special reference to Old Telugu c.2000 B.C.-A.D.1000.
2. M.Selvam, 1988, Expressives in Telugu, M.Phil Diss., JNU.