నిశ్యాలోచనాపథం-26 (Season-2 Begins :P)

ఆర్నెల్ల నాటి ఇరవై ఐదో భాగం ఇక్కడ చదవండి.
సీజన్ టూ

నిజానికి నాకు వెళ్ళే ఉద్దేశ్యం లేదు సుమండీ! ఏదో, కాలం కలిసిరాక, రాయలేకపోయానంతే! రాయడానికి సరుకులేదేమో అని గొణక్కండి. నిశి పక్కనుండగా సరుక్కు కొదవేమి? ఎటొచ్చీ, రాసే వీలుంటే కదా రాయడానికి. ఎందుకంటే, రాత్రంతా నిశితో సరిపోతోంది. పగలంతా నిశి ప్రియుడు, సదరు జీ గురించి ఆరాలు తీసేందుకు సరిపోతోంది. జీ ఎవరంటారా? లాభంలేదు. మీరోసారి వెనక్కి తిరిగి, అంతరంగాలూ…టిన్ టిన్ టిన్ టిన్..టిన్ టిన్ టిన్ టిన్..అనుకుంటూ పాత ఎపిసోడ్లు ఒక నాలుగన్నా (అంటే ఇరవై ఐదు నుంచి వెనక్కి వెళ్ళాలి) చదివి రండి.

వచ్చారా… ఇంతకీ, ఆ జీ కోసం ‘వస్తాడు నా రాజు..’ అని పాటలు పాడుకుంటూ నిశి ఎదురుచూస్తోందా. ఇప్పుడాఖరుకి ‘వస్తాడు నా రాజు’ సినిమా కూడా వచ్చేస్తోంది మన ప్రియతమ మంచు విష్ణుబాబుది. ఇంకనూ చూపులూ్,ఎదురుచూపులు,గిల్లి కజ్జాలూ,చిలికిన గాలివానలూ,తుఫానులూ,గ్రహ శాంతులూ నడుస్తూనే ఉన్నాయి. నడిస్తే నడిచాయి కానీండీ, నాకు బోలెడు పనై పోయింది. వీళ్ళిద్దరు తుఫానులో చిక్కుకున్నప్పుడు శాంతుల వైపుకు తీసుకురావాలా? శాంతి చేస్కుంటున్నప్పుడు పూజా గట్రా చేయించాలా? అంతా ముగిసి, వాళ్ళ ఏకాంత కబుర్లలో ఉన్నప్పుడు ఆ చుట్టుపక్కలకి ఏ రొమాంటిక్ మహాకవి ఆత్మో, ఏ సినిక్ ఆత్మో రాకుండా బయట కాపలా కాయాలా? వాళ్ళొస్తే, వీళ్ళకి డిస్టర్బెన్సు కదా మరి! ఇదంతా చేసేందుకు నా నిద్ర అంతా బలి ఇచ్చేస్తూ ఉన్నా దాదాపు ఆర్నెల్లుగా. అది చాలనట్లు, పగలంతా అతని పై నిఘా! నిఘా ఎందుకూ అంటే, నాకు మొదట్నుంచీ అతని వాలకం అనుమానాస్పదంగా ఉంది. పురుగు మనిషి అన్న కహానీ అంత నమ్మించేలా లేదు. అందుకని. అలా తిరిగి తిరిగి రెస్టు లేక, గత మూణ్ణాలుగు వారాలుగా రెస్టు తీసుకున్నా. అసలు కారణం వేరే ఉంది కానీ, ఆ సమయంలో షెర్లాక్ హోంస్ లా, బ్యోంకేశ్ బక్షీ లా, థింకింగ్ డిటెక్టివ్ లా ఆలోచించగా చించగా, అసలు మర్మం అర్థమైంది. దానితో, అర్జెంటుగా నా పరిశోధనా ఫలితాలను పంచుకోవాలని చాన్నాళ్ళ తరువాత నిశి కోసం వెళ్దామని ఇల్లొదిలాను. కానీ, తన్ని కలిసేలోపు అసలు జరిగినదేంటో చెప్పాలి కదా!

జీ గురించి నాకున్న సందేహాలనూ నిశికి చెప్పినప్పుడల్లా కొట్టి పారేస్తూ ఉండేది. ఒకానొకరోజు నా కళ్ళారా చూసిన నిజాన్ని ఒక దాన్ని తనకి చెబితే నమ్మలేదు. ఆరోజు గొడవపడి, అలిగి, చివరికి నేను నిద్రలేచేశాను. ఆ తర్వాత నుండీ రోజూ గుర్రుపెట్టి నిద్రపోడం అలవాటు చేసుకుని నిశిని కలవడం మానేశాను. అరె, మంచి కోరి చెబితే కూడా నమ్మకపోతే ఏలాగు? గొర్రెప్పుడూ కసాయీ వాణ్ణే నమ్ముతుందో లేదో తెలీదు కానీ, తోటి అమాయకపు గొర్రె ని మాత్రం నమ్మదు! ఎందుకంటే, ఏ గొర్రెకాగొర్రె పక్క గొర్రె తనకంటే అమాయకం, దానికేమీ ప్రపంచం తెలీదు అనుకుంటూ ఉంటుంది కనుక!

ఇంతకీ, అసలు సంగతేమిటంటే, నేను జీ గురించి నిఘా వేశా అని చెప్పా కదా. అతనికి తెలీకుండా అతన్ని వెంబడించడం కష్టమైపోయింది. సరేలే ఊరి చివర స్మశానం దగ్గర మాంత్రికులుంటారు కదా, వాళ్ళేమన్నా ఈ విషయమై సాయం చేస్తారేమో, సినిమాల్లోలా, అనుకుని, వెదుకుదామా అంటే, మా ఊళ్ళో స్మశానం ఊరి మధ్యలోనే ఉందే! అక్కడ చూస్తే ఏమో, ఆ రోడ్లో జన ఘోష బానే ఉంది. ఒక్కదాన్నే లోనకెళ్తే సందేహాలకి తావిచ్చినట్లౌతుంది రాతృళ్ళా మనకి కుదరదు! ఇప్పుడెలా? అనుకుంటూ, అక్కడికీ ఒకట్రెండు సార్లు నిశి వాడు టాటా చెప్పుకోగానే అనుసరించేదాన్ని, నిశి కి అనుమానం రాకుండా. వాడెప్పుడూ గూగుల్ ఆఫీసులోకి పోగా చూడలేదు. గూగుల్ ఆఫీసు ఉండే వీథిలోకి వెళ్ళడం తెలిసేది కానీ, అక్కడికెళ్ళి చూస్తే కనిపించేవాడు కాదు. ఇలా కొన్నాళ్ళు గడిచాయి. నా పగళ్ళన్నీ రాత్రుళ్ళోకి మారిపోయి ఆవిర్లైపోతున్నాయి కానీ, ‘జీ’ అనబడు జీజాజీ మూలాలు తెలిసాయి కాదు.

పోనీ, ఒక్కొక్కప్పుడు ముగ్గురం కలిసి కబుర్లు చెబుతున్నప్పుడు కూపీ లాగుదామా అంటే, ఎక్కడా? మహా తెలివైన వాడు. వీడిలో ఏదో తేడా ఉంది అన్నట్లే ఉండడు. మామూలు మనుషుల్లాగే మాట్లాడి, మామూలు విలన్ల లాగే బురిడీ కొట్టించేసి, మామూలుగానే మన ముందు హీరో లాగే ఉంటూ ఉంటాడాయె. ఒక పక్క నిశి ఏమో పీకల్లోతు ప్రేమలో మునిగిపోయింది. ఇలా ఏదన్నా అనుమానం వ్యక్తం చేస్తే కొట్టిపారేశేది. అతగాడూ జగజ్జంత్రీనే. అసలు వాళ్ళ సంబంధాలెలాగున్నా కూడా, రోజుకి వందసార్లు ‘మై స్వీట్ హార్ట్’ అనో, మరేదో దిక్కుమాలిన పేరో పెట్టి పిల్చేసి ప్రేమ ఒలకబోసేసేవాడు. నిశితో అతనిగురించి నేనేదన్నా వాగానన్న అనుమానం వస్తే, ఆరోజు మనం ఎంత బా ఎంజాయ్ చేసామో గుర్తుందా? మొన్నోరోజు నువ్వు నాకు సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ ఇచ్చావు గుర్తుందా? (ఇది నాకూ సర్ప్రైజేనండోయ్! నిశిలో ఇంత రొమాంటిక్ మనిషుందని అనుకోలేదు!!) అదీ ఇదీ అని మాటల్లో ముంచెత్తి, అసలు విషయం కప్పెట్టేసేవాడు. సర్లెద్దూ, నిజంగానే అతను పురుగు మనిషేమో, అనుకుందామన్నా కూడా, ఏమిటో, నా మనసు స్థిమిత పడి దాన్ని ఒప్పుకోలేకపోతోంది.

ఇలా సందిగ్ధంలో పడి కొట్టుకుంటున్న రోజుల్లో ఒకరాత్రి నిశిని కలిసేందుకు వెళ్తున్నప్పుడు దారిలో ఒకడు బైకు పై కూర్చుని కనబడ్డాడు. బైకు దిగి, ఏదో మంత్రం చదవడమో ఏదో చేసాడు. అది గబుక్కున గోళీ సైజుకి మారితే, దాన్ని పాకెట్లో వేసుకున్నాడు. ఆర్రె! మన కా.పు. ఏమైపోయాడిన్నాళ్ళూ! అనుకుని హాయ్! అన్నాను. ఈల వేస్కుంటూ వెళ్ళిపోబోతున్నవాడల్లా వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. నన్ను చూడగానే కాస్త తత్తరపడ్డాడు. మళ్ళీ తమాయించుకుని – ‘హాయ్’ అన్నాడు.
‘ఏమండీ, ఎలా ఉన్నారు?’ అని అడిగాడు, నా చుట్టుపక్కల చూస్తూ.
‘నిశి ని కలిసేందుకే వెళ్తున్నా. వస్తారా?’ అన్నాను.
‘అబ్బెబ్బే, వద్దులెండి. ఎందుకూ…’ అన్నాడు మొహమాటపడిపోతూ.
‘పర్లేదు, రండి. ఇంతకీ, మీరేమైపోయారసలు? ఆమధ్య ఆ జీవితాన్ని నిశి వాయించినప్పటి నుంచీ కనబడలేదూ?’
‘పగిలిన గుండె నాది. చిరిగిన చొక్కా జీవితానిదీ అన్నాడతను దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి.
‘మీ గుండెందుకు పగిలింది? నిశి మీరంటే ఇష్టం లేదని ముందే చెప్పేసిందిగా’ అన్నాన్నేను. అనేసి నాలిక్కరుచుకున్నా. ఎంతైనా కూడా, అలా మొహమ్మీదే – ‘నీది ఫెయిల్యూర్ స్టోరీ బే!’ అంటే ఎవరికన్నా బాధేస్తుంది కదా అని. కానీ, అతను అదేదీ పట్టించుకున్నట్లు లేదు. ఆ, ఇలాంటివన్నీ పట్టించుకుంటే కాలపురుషుడి డ్యూటీ చేయలేడుగా!
‘ఆ వేళ కాదు లెండి. నిశికి నేను నచ్చలేదు అని తెలిసినప్పటి నుంచి నాది బ్రోకెన్ హార్ట్ అయింది.’ అన్నాడు నెమ్మదిగా.
‘మరి ఇప్పుడలా కనబడ్డం లేదే. ఎంచక్కా ఈల కూడా వేస్తున్నారు?’ అన్నాన్నేను. నిశి నన్ను పూనినట్లు, ఏమిటీ వెధవ క్రాస్ ఎగ్జామినేషన్? అనుకున్నా నాలోనేనే.
‘నిశి కి నచ్చేలా నేను మారగలనేమో అనిపిస్తోంది ఈ మధ్య. అందుకనీ..’
‘ఎలా?’ అన్నాన్నేను.
‘ఎలాగంటే…’ అని ఏదో చెప్పబోయి ఆగాడతను. ‘ఏదో ఒకటి. నీకెందుకమ్మాయ్ అదంతా?’ అన్నాడూ చిరాగ్గా.
‘మీరు ఏం చేసినా వర్కవుట్ అవదు. తనకి ఆల్రెడీ ఒక బాయ్ ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు’ అని అన్నాను.
అతను నవ్వాడు. మరేం మాట్లాడలేదు. ‘వస్తాను, కొంచెం పనుందీ అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.

-ఇలా రెండు మూడు సార్లైంది. కరెక్టుగా నిశి ని కలిసేందుకు వెళ్ళే సమయంలోనే ఇతనెందుకు కనిపిస్తున్నాడు? నిశి లవ్ అఫైర్ సంగతి చెప్పా కనుక, చెడగొట్టేందుకే ఇలా అనుసరిస్త్రున్నాడేమో? అని అనుమానం కలిగింది. కానీ, ఒకరోజు నేను వీళ్ళకి టాటా చెప్పి వెనక్కెళ్ళిపోతున్నప్పుడు చూసిన దృశ్యం నేను అవాక్కయ్యేలా చేసింది. నేనేదో దారి తప్పి, మళ్ళీ ఐదునిముషాల క్రితం నడిచిన వీథిలోకే రావడం తటస్థించింది. అక్కడ ఎవరో ఇద్దరు నిలబడి మాట్లాడుకుంటున్నారు. దూరం నుంచి ఎవరో తెలీలేదు. కానీ, వాళ్ళెవరో పోల్చుకున్నాను. బైకుని బట్టి కా.పు. ని, షర్టును బట్టి జీ నీ పోల్చుకున్నా. అక్కడే ఆగి వాళ్ళని గమనిస్తూ ఉండగా, కాసేపటికి జీ కా.పు. నుండి కీస్ తీసుకుని, బైక్ లో ముందు ఎక్కాడు. కా.పు. వెనక కూర్చున్నాడు. తరువాత ఇద్దరూ ఆ బైక్ ఎక్కి వెళ్ళిపోయారు. ఆ విషయమే నిశి కి చెబ్దామని తనకోసం వెదికితే దొరకలేదు. మరుసటి రోజు అతనొచ్చేలోగా వెళ్ళాలని హడావుడిగా పరుగులాంటి నడకతో వెళ్ళాను. నిశి ఆ వైపు నుంచి – ఏదో ఇళయరాజ రొమాంటిక్ పాటను హమ్ముకుంటూ వస్తోంది.

తన్ని చూస్తే జాలేసింది కానీ, తప్పదు. నిజాలు ఎప్పుడూ ఇంతే!
నిశి దగ్గరకెళ్ళి నిన్న నేను చూసిన దృశ్యం చెప్పాను. ఒక క్షణం మాట్లాడలేదు. తరువాత, ’వాళ్ళిద్దరూ మనిద్దర్లా ఫ్రెండ్సేమోలే…’ అనేసి మళ్ళీ హమ్మడం మొదలుపెట్టింది.
ఇంత తెలివైన నిశి ఈమధ్య ఇలా తయారవుతోంది ఏమిటి? అనుకున్నా. ఉంటే ప్రేమా, లేకుంటే బుద్ధి – రెంటికీ పచ్చగడ్డి వేస్తే భగ్గుమంటుంది. ఆమాత్రం తెలియదూ – మనసు అవకాశవాణిగా మారి సెలవిచ్చింది, సందు దొరికింది కదా! అదిగో, అక్కడే మాటా మాటా పెరిగి, మాట్లాడ్డం మానేశా.

“ఇష్క్ పర్ జోర్ నహీ, యే వో ఆతిష్ హై గాలిబ్
కి లగాయే న లగే, ఔర్ బుఝాయె న బుఝే”

(ప్రేమ మీద బలాత్కారము సాగదు. అది ఏ అగ్నిహోత్రమో తెలుసా గాలిబ్! అంటిస్తే అంటుకునేది కాదు, ఆర్పితే ఆరేది కాదు)
-అని ’గజల్ ఒక అగ్ని’ అంటూ శేషేంద్రుడు చెప్పిన గాలిబ్ ఉదాహరణ గుర్తొచ్చింది.

కానీ, నా పీతబుర్రకి ఒక పాయింటు తట్టేందుకు ఇన్నాళ్ళు పట్టింది. అదేమిటంటే, కా.పు.,జీ ఒకరే అని. ఆవేళ కాపు, జీ వెళ్తూంటే కా.పు. బైకును జీ నడిపాడు అన్నా కదా. నిజానికి కా.పు. ల బైకులు వాళ్ళు మినహా ఇంకోళ్ళు నడపలేరు. అంటే, జీ కూడా కా.పు. నే అయ్యుండాలి కదా. ఆ బైకు వాడు ప్రస్తుతం డ్యూటీలో ఉన్న కా.పు.నో, లేదంటే వాళ్ళ బ్యాచ్ లో ఇంకోడో అయ్యుంటాడు. నిశి నీకు దక్కదు అన్నపుడు కా.పు. ఎందుకలా నవ్వాడో ఇప్పుడు అర్థమైంది. అందుకే నిశిని కలిసేందుకు ఈ పరుగు!

Published in: on January 4, 2011 at 6:20 pm  Comments (4)  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://vbsowmya.wordpress.com/2011/01/04/nisyalochanapatham-26/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 CommentsLeave a comment

  1. 🙂

  2. 🙂 tooo good.
    konni lines asalu chaalaaa navvinchaayi.. ennani raayanu ikkada😀

    welcome back🙂

  3. మీకు, మీ కుటుంబానికి, బంధు మిత్రులకు మకర సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

    శి. రా. రావు
    సంక్రాంతి లక్ష్మి _ శిరాకదంబం

  4. […] (నిశ్యాలోచనాపథం 26 తరువాత) అనుకున్నట్లే నేను వెళ్ళి […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: