On Blissymbolics

“Oh, but Stephen Hawking was an adult when the lost the ability to speak”
- It was at this sentence that I got an idea of the significance of “Blissymbolics”, a pictorial language invented in ’40s by one Charles Bliss. I was reading a piece from “In the Land of invented languages” on this language (Enough has been said about this book in this blog by now).

Coming to the point, “Blissymbolics” is a language of symbols. According to Bliss, lots and lots of ideas and feelings can be expressed through a small set of basic symbols and their combinations. The usage of this language at the Ontario Crippled Children Center (OCCC) and the effect it had in the lives of those kids was an interesting and touching story to read.

The arrival of Bliss himself to OCCC and the events that followed were both amusing and astonishing at the same time. In the beginning of this book, when Arika Okrent was talking about the eccentricities in language inventors, I thought – may be thats an exaggeration. But, as I read further, especially, as I read the story of Bliss and his language – I understood Arika’s words on eccentricities better. In a way, its amusing to see people getting possessive about a language. I mean, they might have invented it – but, if it is to have a universal acceptance, how can they be the sole owner?

Anyways, coming back to the story of Blissymbolics, it was to some extent interesting to see how Bliss did not understand the differences in intentions of the OCCC and himself, regarding the development of a language of symbols. The idea of “tyranny of words” or on the complaints about “nouns, verbs” – was really very interesting, I never thought about that aspect before.

Ofcourse, I do sympathise with the lead lady of this story – Shirley. It might have been a real pain to bear Bliss and persist with the association, just for the benefit of OCCC children. But, at any rate, all the drama that happened once Bliss got involved with OCCC can easily be made as a very hilarious movie.

Reading about Bliss’ past – his life, moving in to German concentration camp and then to China where he first got insights about the universal appeal of a language of symbols – leaves me with some doubts about the roots of his eccentricity.

What purpose does the above thought serve now, anyways? !!

This book is a must read i say!

Language Evolution: Wilkins’ language

Its such a thing to understand the evolution of a language. I always wondered about the origins of words and how actually do characters combine to form a meaningful word block. Perhaps, these doubts had some impact in making the choice that I made about what I am doing now. (Wonder how Natural Language Understanding handles convoluted sentences like above! ) Coming to the point, I never got a chance to actually understand this “language evolution” part.

I was reading “In the land of invented languages” a few weeks back (about which I mentioned in my blog in July) and got an idea of word formations in the “Philosophical Language” of Wilkins. Yeah, it is an artificial language. But, it was interesting nevertheless, to see how a word can be formed, albeit in Wilkins’ way. In his language, words are formed by their meaning. For example: (quoting from the book),

You must simply learn that a dog is “dog” in English, “chien” in French or a “perro” in Spanish or a “hund” in German. The sounds in these words are just sounds to be arbitarily memorized. They tell you what to call a dog, but they do not tell you what a dog is. In Wilkins’ system, the word for “Dog” does tell you what a dog is.

Its like – the spelling for dog is formed by using the ‘Wilkins tree of the universe’ charts as a “beast-oblong headed-bigger kind” and is spelled “zitα” accordingly (zi-category id for beasts, t-for the sub category:oblong headed,α-for sub sub category:bigger kind)

However, despite the fact that Wilkins Language is extremely interesting and very painstakingly developed, my primary doubts about how our natural languages evolved are still the same. Is it really that a “dog” should be a “dog” and nothing else, or is there something more to that?

Again, the less maverick part of my brain keeps asking : Well, how does it matter now?

Confusion about choices or choice about confusions?

There are a couple of very interesting stories about different invented languages in this book and may be I’ll write more about the book soon – here or at pustakam.net. Let us see

The end of science-revisited

John Horgan is a famous American journalist who wrote this book called “The End of science” in the late 90s. Well, I did not read the book to comment further on it. But, I read his 2004 article titled – “The End of science revisited” just now and thought I should share my thoughts about it online.

Coming to the book, the title says it all. In the book, he argued that science may be entering an era of “diminishing returns”. Our article in the current context is about the author’s reflections on the same topic. While Horgan does not at any point of time deny the advances in science and technology, which are happening at a rapid pace, he claims that the days of something like “ground breaking” discoveries might be over soon. Theres this example he puts in the article, which shows this “diminishing returns” trend in Nobel Prizes : The Russian Physicist Pyotr Kapitsa discovered super fluidity in liquid Helium in 1938 and won a Nobel prize. 40 years later, David Lee and his colleagues won a Nobel prize in 1996 for showing that super fluidity also occurs in Helium isotope He-3.

Horgan systematically discusses different scientific fields and their progress, responses from the scientists in these respective fields for his “End of science” statements and his comments. It also talks about how fields like Nano Technology, Artificial Intelligence etc did not live up to the promises they made. Here and there, he chips in the opinions of scientists from the relevant field – both positive and negitive comments. He talks about the promises of Neuro science and understanding of functioning of brain. And concludes on a note of “hopeful skepticism” saying – “I would like to see a greater recognition of science’s limitations – particularly in mind related fields, where our desire for self-knowledge can make us susceptible to pseudo scientific cults such as Marxism, social Darwinism, eugenics and psycho analysis”

It was a very interesting article. Personally, I got some gyaan on several ideas from several people on several scientific disclipines. Reading such articles always leaves me wondering on the basic questions like – what is life? why research? etc

The article is not available for public view I suppose… Can’t help it..

Details of the article:
The End of science revisited by John Horgan, IEEE computer, January 2004 issue.

In the land of invented languages

I knew about only a language called “Esperanto”, which is one “artificial” language. “Artificial” in the sense that – someone actually “built” the language from the scratch. Perhaps, its not so easy to call something like a “language” as artificial. But, then, for want of a better word, I call it “artificial”. So, as I continued to imagine that this is the only “invented” language and I kept going back to that childhood dream I had – about inventing a new language which is easier to learn and write in, I came to know about this fact – that there are more than 900 invented languages!

I was reading about this book by Arika Okrent “In The Land of Invented Languages” and then went to its website. It was really so fascinating to know that so many such languages exist. It then got me back to ground too, for I was imagining that I am the only one who have the “new language invention” idea I remember my schooldays, when this was one of my “things to do before I die” option

Okay, more info can be found on the book’s website.
I am all too eager to read the book. Will write about it for sure as soon as I read it.
The book is on the way to my hands now.
Costs a bit too much…but thats okay. One time investment

మేఘావులు – cloud appreciation society

   మేఘాల గురించి ఓ సంఘం అంటే మొదట కాస్త విడ్డూరంగా అనిపించినా,  తరువాత కాస్త ఆసక్తి, మరునిముషం లోనే మరింత ఇష్టం కలిగిన మాట మాత్రం నిజం. ఈ సొసైటీ ఒకటుంది అని తెలీకమునుపే నేను సమయం చిక్కినప్పుడల్లా ఏక సభ్యత్వం గల నా స్కైవాచర్స్ సొసైటీ కార్యకలాపాలు సాగించేదాన్ని. అయితే, డొమైన్ స్పెషలిస్ట్ లేకపోవడం వల్ల అది ఏదో భావుకత్వం(????) అన్న దాన్ని తృప్తిపరుచుకోడానికి ఓ దారిలా తయారైందే తప్ప అంతకంటే ముందుకు సాగలేదు. మరి నాలో ఆ భావుకత్వం కూడా ఓ పాలు తక్కువేమో… లేక నేనే ఈ మధ్య బిజీ అయ్యానో గానీ…ఈ మద్యలో మా సొసైటీ(అదేలెండీ – నా సొసైటీ) కార్యకలాపాలు అసలు జరగనే లేదు…. ఇటీవలే ఈ Cloud Appreciation society గురించి తెలిసింది నాకు. దీని గురించే ఈ వ్యాసం…. ఇదే నా కొత్త శీర్షిక… పుస్తకాల గురించి కాక…సంగీతం…క్రీడలు వీటి గురించీ కాక ఓ వ్యాసం రాస్తే అది నా దుగ్ద కోసం తెలుసుకున్న, మీకు కూడా చెప్పాలి అనుకునే విషయాల గురించి ఔతుంది కనుక, ఇది gyaan కేటగిరీ వ్యాసం

వెండి మబ్బులన్నా, వాన మబ్బులన్నా, కారు మబ్బులన్నా, శ్రీలక్షి లా బస్సుమబ్బులనుకున్నా మీరేమనుకున్నా కూడా ఆ అనుకోబడిన విషయం – మబ్బు. మబ్బులు ఎన్ని రకాలన్నది పక్కన పెడితే, మబ్బులు ఎన్నిషేపుల్లో ఉంటాయి? అన్నది వివరించడానికి ఈ బ్లాగంత స్థలం చాలదు. మబ్బుల్లేని ఆకాశాన్ని ఊహించుకొని చూడండి… ఏది బాగుంది.. మబ్బుల్తోనా? లేకుండానా? మబ్బుల్లేకుండా బాగుంది అన్నారంటే ఇక ఈ వ్యాసం మీక్కాదు….
మబ్బుల్లేకుండా కూడా బాగుంటుంది.. కానీ, మబ్బులున్నప్పుడున్నంత కాదు… అని ఈ సైటు వారి ఉవాచ. ప్రకృతి చెప్పే కవిత్వం ఈ మబ్బులని మన CAS వారి అభిప్రాయం. మరేమో తిలక్ అన్నట్లు కవిత్వం ఓ ట్రాన్స్పరెంట్ చీకటే అయితే, ఈ విషయానికి కూడా ఆ వాక్యాని అన్వయించొచ్చు… మబ్బులు కనిపిస్తూనే ఉంటాయి…. ప్రతి మబ్బు ఒక్కో షేప్ లో ఉంది అన్నమటుకు అర్థమౌతుంది… ఎందుకు ఆ షేప్ లో ఉంది అన్నది అర్థమవదు. కానీ, అలా నచ్చేస్తాయి కొన్ని… అచ్చు కొన్ని కవితల్లాగే మేఘాలు కొన్ని మనకు తెలిసిన ఆకారాల్లో ఉంటాయి – వస్తువులు కావొచ్చు…ఒక్కోసారి ఫలానా మేఘం చూస్తే ఫలానా మనిషి గుర్తొచ్చినా ఆశ్చర్యం లేదు. నాకైతే ఓ సారి చీకటి పడుతుండగా చందమామ కథల్లో రాక్షసుడి వంటి ఆకారం మేఘం కనబడ్డది… చిన్నప్పుడు…హడిలి చచ్చాను అప్పుడు. అయినా,  మేఘాల గురించి నేను చెప్పడం కాదు ఇప్పుడు ముఖ్యం… అక్కడ వాళ్ళు ఏమి చెప్తున్నారు అన్నది. అది ఇక్కడ చూడవచ్చు. మీకు రోజూ వాటిని చూసి చూసి వాటి అందాల్ని ఆస్వాదించే శక్తి నశించిపోయింది… మేము అది మీకు మళ్ళీ తెప్పిస్తాం అంటారు ఈ సొసైటీ వాళ్ళు

cloud atlas అని ఒకటుందని నాకు వీళ్ళు చెప్పేదాకా తెలీదు. వాళ్ళలో వాళ్ళు క్లౌడ్ కామ్రేడ్స్ అని ఓ సందర్భం లో పిలుచుకోవడం కాస్త నవ్వుతెప్పించింది. సొంతంగా మేఘాలను తయారు చేయడం, మేఘాలకు ప్రాణముందా లేదా అని చర్చించుకోవడం, మేఘాలను గమనించడం అన్నది ఎంత గొప్ప కళో అన్నది వివరించే ప్రయత్నం చేయడం, ఇంద్రధనుస్సుల గురించి ఓ మోస్తరు పరిశోధన చేయడం, మేఘాల ఆకారాలకి లాజిక్ ఆలోచించడం, ఎప్పుడెక్కడ కాస్త ప్రత్యేకమైన మేఘం కనబడ్డా కూడా వెంటనే దాన్ని ఫొటో తీసి సైటు లో పెట్టేసి, దాని గురించి ఓ చిన్న సైజు వ్యాసం రాయడం (ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి.. ఫొటోలు అద్భుతం), మేఘాల ద్వారా ప్రకృతి మనకు ఇస్తున్న సందేశాలను(?) అర్థం చేసుకోడానికి ప్రయత్నించడం – ఇలాంటివి ఎన్నో చేస్తారు ఈ “మేఘావులు” (కొత్త పదం?) వీరి సైటు చూడ్డం నాకో అబ్సెషనైపోయింది గత ఇరవై నాలుగు గంటల్లో… మీకూ మేఘాలపై లేదా ఆకాశం పై ఆసక్తి ఉంటే ఈ సైటు తప్పక చూడండి… ఒక పుస్తకం – “Cloud Study – A Pictorial Guide” by F.H. Ludlam and R.S. Scorer. It was published by the MacMillan Company, New York, 1958. మీకు ఆసక్తి ముదిరిపోతే ఇది కొనుక్కోండి ప్రకృతి ప్రియిలకు ఇక్కడ ఎన్నో సైటులు ఉన్నాయి…. చాలా సైన్సు చర్చలు కూడా ఉన్నాయి, ఆ తరహా ఆసక్తి ఉన్నవారికి.

Cloud architecture అనీ, సూర్యాస్తమయమప్పుడు మేఘాలనీ..ఇలా ఏవేవో విషయాల మీద అక్కడ చర్చలు జరిగాయి. సుమారు పదివేల మంది మెంబర్లు! మేఘాల్ని ఏదో అబ్బురంగా చూట్టం, కాస్త ముందుకెళ్ళీ పగళ్ళైతే వాటి ఆకారాలగురించి ఆలోచించడం, రాత్రైతే ఏ నక్షత్రం ఎక్కడ ఉందో sky gazing సాహిత్యం (నాకు బాగా తీరిక ఉన్న దశలో ఆ పుస్తకాలు చదివి రాత్రుళ్ళు ఆకాశం లో నక్షత్రాలు, రాశులు గుర్తు పట్టేదాన్ని లెండి) ప్రాక్టికల్స్ చేయడం … ఇంతే నా పరిధి. ఈరోజు ఈ సైటు చూస్తే ఏదో తెలీయని ఉత్సాహం…. ఇప్పటి పరిస్థితుల్లో మేఘాల వెంట పళ్ళేను కానీ… ఇక్కడే…భూలోకాన్నే మేఘలోకం గా మార్చుకుంటా… వాళ్ళు మేఘావులు..నేను మేఘాభిమానిని అభిమానులకు మరి లోకమంతా ఆ అభిమానించే విషయమే కనబడుతుంది కదా!

నేడే చూడండి..తప్పక చూడండి…. ఇక్కడ…

ఆ సైటు లోనే జాన్ రస్కిన్ రాసిన మాటల్ని ఇక్కడ మరోసారి తలుచుకుందాం… ఇవి చదివాకే నేను ఆ సైటు పై దాడి చేసింది -
“Sometimes gentle, sometimes capricious, sometimes awful, never the same for two moments together; almost human in its passions, almost spiritual in its tenderness, almost divine in its infinity, it is surely meant for the chief teacher of what is immortal in us, as it is the chief minister of chastisement or of blessing to what is mortal. And yet we never attend to it, we never make it a subject of thought…”

అదండీ సంగతి…. మీకూ ఆసక్తి ఉంటే ఇకనేం…దూకేయండి రంగం లోకి… ఇండియన్ స్కై అని మనం కూడా ఓ చర్చ మొదలెడదాం