The word and the World - 1

కొన్నాళ్ళ క్రితం ఒక పుస్తకం చదవడం మొదలుపెట్టాను. దాని పేరు –

The Word and the World – India’s contribution to the study of language
Author: Bimal Krishna Matilal

ఎప్పుడో ఐదేళ్ళ క్రితం “విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీషు చదువు” పుస్తకం గురించి బ్లాగు టపా రాసినప్పుడు దాని కింద పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారు ఈ పుస్తకం గురించి ప్రస్తావిస్తే, ఇన్నాళ్ళ తరువాత నేను ఆ సూచనను అందుకుని ఈ పుస్తకం మొదలుపెట్టాను. నా మట్టుకు నాకు చాలా ఆసక్తికరంగా సాగుతోంది ప్రయాణం. అన్నీ తేలిగ్గా అర్థమైపోతున్నాయి అనను. నాకు కావాల్సిన సమాచారం అంతా ఈ ఒక్క పుస్తకంలోనే దొరికేస్తోందనీ అనను. కానీ, కొన్ని వారాల బట్టీ రోజూ ఈ పుస్తకం ఎక్కడికెళ్ళినా సంచిలో వేసుకుని తిరుగుతున్నానంటే – పుస్తకం నాలో ఎంతో కుతూహలాన్ని అలా నిలుపుతోందనే లెక్క. ఈ పుస్తకం వల్లే ఐదేళ్ళ తరువాత తరగతి గదిలో కూర్చున్నా కూడా . ఈ నేపథ్యంలో, కనీసం ఇలా ఈ పుస్తకం గురించి నోట్సు రాసుకోవడం మొదలుపెడితే కొన్ని అంశాలు మరింత క్లియర్ గా అర్థం అవుతాయన్న ఆశతో మొదలుపెడుతున్నా.

నాకు జ్ఞానోదయం, సందేహోదయం ఈ పుస్తకానికి అరిందం చక్రబర్తి రాసిన ముందుమాట నుండే మొదలైంది. కనుక దాని నుంచే ఈ టపాలు మొదలుపెడుతున్నా.

****
“The nature of language as a major concern and linguistic analysis as a self-conscious method took center stage in Western philosophy only in the twentieth century. This celebrated “linguistic turn” had happened in Classical Indian Philosophy at least two thousand years ago. What Geometry was for ancient Greeks, Grammar was to the ancient Indians”
- మొదట్లోనే చెప్పిన ఈ మాటలే నన్ను ఈ పుస్తకాన్ని చదవడానికి ప్రేరేపించాయని అనుకుంటున్నా.

“When with the inspiring urge to multiply, the lonely primal person uttered those literally pregnant sounds – “bhür”, “bhuvah”, “svah” – those pronounced words brought forth their sempiternal referents. Since then, at least for the thinking humans, there is no world without the word.”
- ఈ భాగం నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు (ఈ పదాల ఉద్భవాల గురీంచి ఉన్న కథ ఏమిటో సరిగ్గా ఎక్కడా కనబడలేదు వెబ్ లో. కానీ, ఈ పుస్తకంలో అవన్నీ మనకి కొంచెం నేపథ్యం తెలుసునని అనుకున్నారు కనుక వీళ్ళేమో వివరం చెప్పలేదు.) అయినప్పటికీ, ఆసక్తికరంగా అనిపించింది. ఇది చదివాక, క్రింది వాక్యం చదవగానే – భర్తృహరి గురించి విపరీతమైన కుతూహలం కలిగింది. భర్తృహరి అంటే సుభాషితాలే తెలుసు కానీ, ఈ విషయం తెలుసుకోవడం ఇప్పుడే మొదలుపెట్టా.

“Bhartrhari … … argued intricately in defense of the Vedic view that the study of language is the best way to study the world because the world came out of the same-speech energy out of which language is also emerged.”
-భాష గురించి అధ్యయనం చేయడం వెనుక ఇలాంటి కోణం కూడా ఒకటి ఉందా! అని ఆశ్చర్యం కలిగింది.

“The Rigvedic ideal running through Patanjali’s “great commentary” on Panini upon which Bhartrhari wrote his famous illuminating gloss, is the reverse of trying to have control or command over language. Speech is supposed to be treated more like a delicate mysterious woman who is seen by very few among those who apparently see her and is not heard by many who hear her. To the lucky few who worship her through deep contemplation, she reveals herself like a willing wife opening herself to a patiently waiting husband.”
-ఇది మరొక ఆసక్తికరమైనన వ్యాఖ్య!

సరే, తరువాత పుస్తకంలో అధ్యాయాల వారీగా ఏముందో చెప్తూ సాగిందీ ముందుమాట. అవెలాగో నేనూ నాకు అర్థమైనంతలో నోట్సు రాసుకోవాలి అనుకుంటున్నా కనుక వాటి ప్రస్తావన ఇక్కడ చేయడం లేదు. మొదట ఒక overview లాగా వివిధ అంశాలు ప్రస్తావించి, రెండో విభాగంలో కొన్ని ప్రత్యేక సిద్ధాంతల గురించి ప్రస్తావించారు.

ఈ ముందుమాట తరువాత, రచయిత రాసిన ముందుమాట మరొకటుంది. అది చదువుతూ ఉంటే – ప్రాచీన భారతంలో వ్యాకరణం, పదాల వ్యుత్పత్తి వంటి అంశాలు మొదలుకుని language acquisition theories దాకా అనేక అంశాల గురించి వాదోపవాదాలు, వివిధ schools of thought ఉండేవని తెలిసి ఆశ్చర్యం కలిగింది. ఇన్నాళ్ళ బట్టి లింగ్విస్టుల మధ్య తిరుగ్తున్నా ఇప్పటిదాకా పాణిని తప్ప ఇంకొక్కరి పేరు ఎవరూ ప్రస్తావించలేదు నాతో – ఈ పుస్తకం మొదలుపెట్టాక నాకు పరిచయం ఉన్న లింగ్విస్టులని, లింగ్విస్టిక్స్ విద్యార్థులని కొంచెం వివరంగా ప్రశ్నించడం మొదలుపెట్టాక నాకు తెలిసింది ఏమిటి అంటే – భాషా శాస్త్ర అధ్యయనంలో కళాశాల సిలబస్లో ఈ సంస్కృత పండితుల గురించి ప్రస్తావన లేదట. ఇదీ ఆశ్చర్యమే నాకు. ఈ పుస్తకమైనా నాకు అర్థమైనంతలో – ఒక philosopher రాసినట్లు ఉంది కానీ, ఒక linguist కూడా వస్తే ఈ వ్యాసాలకి మరో కోణం ఉండేదేమో అన్న సందేహం కలిగింది. ఏమైనా, రచయిత అన్నట్లు -
“In classical India, different disciplines such as linguistics, philosophy, logic and even aesthetics or literary criticism were interconnected – more intimately than we are prepared to allow today.”
-అన్నది మాత్రం నిజం అని అర్థమైంది పుస్తకంతో ముందుకు సాగుతూంటే.

About these ads